เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

คำเตือน

กระทู้เขียนโดยสาวกเบเกอรี่มิวสิค ผู้อ่านอาจพบข้อความที่อุดมไปด้วยอคติและถ้อยคำที่รุนแรง....

...ทำใจเถอะครับ เพราะคุณเพิ่งเห็นแค่ผิวเผิน... 

วันที่สิบธันวาคมที่ผ่านมา เป็นวันครบรอบ 3 ปี concert Bday คอนเสริตนี้ในแง่ความสนุกแล้ว ผมว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ในแง่ความรู้สึกนี่ ผมว่ามันเต็มนะ มันเหมือนมองย้อนเวลากลับไปมองตัวเองตอนมอสามที่เราอัดเทปเพลง "รักคุณเข้าแล้ว" ให้สาว

คอนเสริตครั้งนั้นก็ยิ่งทำให้ผมแน่ใจว่า เบเกอรี่ไม่เหมาะกับการทำอะไรที่ใหญ่มากมาก เบเกอรี่เหมาะสำหรับทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ เหมือนก้อนเค้กที่ชิ้นพอดีๆ แล้วแบ่งกันกินหลายๆคน

คอนเสริตครั้งนั้นนอกจากจะเป็นคอนเสริตครบรอบสิบปีที่ทุกๆคนรอคอย นั่นยังเป็นคอนเสริตอำลาเบเกอรี่ของผู้ก่อตั้งทั้งสามคน ทั้งที่ยืนยันว่าเบเกอรี่ไม่ได้ปิดตัวลง นี่แค่เป็นการ "เปลี่ยนเจ้าของ" เท่านั้นเอง

สำหรับผมเบเกอรี่ไม่มีการ "เปลี่ยนเจ้าของ" ห่าเหวอะไรหรอกครับ มันก็แค่วัฎจักรปลาเล็กกินปลาใหญ่ในสังคมมนุษย์ผู้เจริญเท่านั้นเองครับ เบเกอรี่มิวสิคได้ปิดตัวลงหรือ "สิ้นอายุขัย" ตั้งแต่ไฟดวงสุดท้ายของสนามกีฬาราชมังคลาสถานปิดลง ตั้งแต่เงาหัวผมเคลื่อนออกจากหัวหมาก แต่ถ้าพูดให้ถูกจริงๆ 

เบเกอรี่มิวสิคจบลงตั้งแต่ บอยด์ โกสิยพงศ์ สุกี้ และ สมเกียรติ รับรู้ว่าพวกเขาไม่ได้ครอบครองสิ่งที่เขาเป็นเจ้าของอีกต่อไป และสิ่งที่พวกเขาให้พวกเราเห็นนั้นก็กล้าหาญมาก ผมมั่นใจว่าทั้งสามคนต้องคิดเหมือนๆกับที่ผมคิดแน่ๆ

"ถ้าพวกมึงคิดว่าทำได้ ก็เอาไป"

 หลังจากนั้นเรื่องราวหนาบางเบื้องหลังเป็นยังไงผมไม่รู้แน่ชัด แต่ที่ได้ยินมา ก็คือลิขสิทธิ์เพลงทั้งหลายทั้งปวงของเบเกอรี่มิวสิค ตกเป็นของ "เจ้าของใหม่" อย่างที่เรารู้กันอยู่ตอนนี้ ไม่รู้ว่านี่เป็นความล้มเหลวของบริษัทแม่ของเบเกอรี่เองหรือความบังเอิญหรือความเชี่ยวชาญในกลยุทธทางธุรกิจของมืออาชีพ แต่การที่ได้เป็นเจ้าของค่ายเพลงตำนาน มันเหมือนเจอบ่อน้ำที่ไม่มีวันแห้งครับ

ผมอ่านเจอในบอร์ดของโมเดิร์นด๊อกซึ่งเขียนโดยคุณปวิณ สุวรรณชีพหรือพี่โป้งตัดพ้อว่า ตอนนี้โมเดิร์นด๊อกไม่ได้เป็นเจ้าของเพลงทั้งหมดของตัวเองอีกแล้ว (ขอโทษด้วยครับเพราะหาลิงค์ไม่เจอจริงๆ) เพราะมีเจ้าของใหม่ "อย่างถูกต้องตามกฎหมาย" นี่ไม่ใช่การโกงครับ เพราะผมย้ำว่า เป็นการเปลี่ยนเจ้าของลิขสิทธิ์ "อย่างถูกต้องตามกฏหมาย"

กฎหมายส้นตีนดิ....ไอ้สัด

ผมเคยอ่านบทสัมภาษณ์ผู้บริหารบุหรี่ยักษ์ใหญ่ของโลก ซึ่งจำไม่ได้แล้วว่าลุงคนนั้นชื่ออะไร แต่จำได้คล้ายๆ ลุงคนนั้นจะบอกว่า "ในการทำธุรกิจนั้น บางครั้งมันก็สวนทางกับศีลธรรมเสมอๆ" น่าแปลกที่พออ่านจบ ผมคิดถึงกระทู้ที่พี่โป้งตัดพ้อทุกครั้งเลยครับ

ทุกวันนี้ผมบอกตรงๆ ว่าทุกวันนี้ผมจะหงุดหงิดอย่างมากทุกครั้งที่เห็นซีดีรวมฮิตเบเกอรี่ตามแผงเทป จากเค้กชิ้นอร่อยๆ ห่อในกระดาษสวยๆ ตอนนี้มันกลายเป็นขนมไข่เหี้ยที่ห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ครับ! ซีดีที่ออกแบบได้เสล่อและโคตรไม่สวย (ตอนนี้เริ่มพัฒนาแล้วแต่ยังห่างไกลจากคำว่า เจ๋ง ) ใส่ในกล่องพลาสติกห่วยๆ แล้วขายในราคาแพงๆ ....อะไรของพวกเอ็งเนี้ย  ในสายตาผมเบเกอรี่มิวสิคก็ไม่ได้เป็นอะไรที่มากกว่ากุทองให้โซนี่บีเอ็มจี มาขุดเอาทรัพย์สมบัติเจ้าของเก่าเอาไปขาย

เหมือนกรณี อุลตร้าแมนครับ

เหมือนกันยังไง?

หลายคนอาจไม่รู้ว่า จริงๆแล้วคนไทยเป็นหนึ่งในผู้ร่วมออกแบบอุลตร้าตัวแรก และได้ทำการต่อสู้คดีความจนชนะคดีได้สิทธิ์จัดจำหน่ายอุลตร้าแมนทั่วโลกยกเว้นในประเทศญี่ปุ่น...น่าชื่นใจนะครับ...แล้วยังไง

เราก็เห็นแค่พลาสติกอุลตร้าแมนในกล่องห่วยๆ บนกล่องนม...คือที่ผมพยายามจะบอกก็คือ 

ถ้าคุณได้เป็นเจ้าของตำนาน กรุณาเคารพตำนานด้วยครับ 

อ่านเจอในหนังสือดาราศาสตร์ครั้งหนึ่งว่า

"ดาวที่เห็นในเวลากลางคืน ความจริงแล้วดาวดวงนั้นอาจจะแตกดับไปนานแล้วก็ได้ แต่ด้วยระยะทางที่แสนไกลจากโลกของเรา จึงทำให้เรายังคงเห็นแสงดาวดวงนั้นค้างอยู่"

ผมว่าเบเกอรี่มิวสิคก็คงคล้ายๆกัน 

ทุกวันนี้ผมไม่ได้หวังให้อะไรๆมันกลับมาเหมือนเดิมครับ เพราะทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น ผมว่ามันสุดยอดแล้วครับ......

ป.ล. 

ผมได้ข้อมูลมาว่าโซนี่บีเอ็มจี ทำได้แค่เพียงนำต้นฉบับเพลงเก่ามารวบรวมเพื่อจัดจำหน่ายเท่านั้นแต่ไม่สามารถนำมา ดัดแปลงหรือทำใหม่ได้ อันนี้จริงแท้ยังไง ถ้าผู้ใดทราบข้อมูลช่วยบอกผมด้วยนะครับ

edit @ 12 Dec 2007 04:20:20 by doggiestyle

edit @ 12 Dec 2007 04:22:18 by doggiestyle

edit @ 13 Dec 2007 03:48:13 by doggiestyle