ของบางอย่างเรารู้อยู่แล้วว่ามันจะเริ่มยังไง ไปอย่างไร จบอย่างไร และขัดใจมากเพียงใด ซึ่งถ้าเราไม่ได้ดูไม่ได้จับก็ไม่เป็นไรนะครับ แต่พอได้สัมผัสมันแล้วเราก็จะพร่ำบอกแต่สิ่งที่ไม่ได้ความว่าเป็นแบบนู่นแบบนี้

ผมกำลังพูดถึงละครไทยหลังข่าวของไทยน่ะครับ

ผมพึ่งมีโอกาสดูละครเรื่องสงครามนางฟ้าเมื่ออาทิตย์นี้เองครับ..กำลังเข้มข้นเลยทีเดียว

วันนั้นที่ดูเป็นตอนที่เป้ยซึ่งท้องอยู่กำลังจะเอาน้ำกรดไปสาดหน้าบีน้ำทิพย์ แล้วก็ไม่รู้ว่าเป้ยต้องการหยดน้ำกรดลงรูจมูกบีรึยังไงถึงต้องไปค่อมบีซะขนาดนั้น ปลุกปล้ำกันนัวเลยครับ โดยที่สองคนท้องอยู่ด้วยครับ แต่ปล้ำกันอย่างกับ WWF ก็ไม่ปาน

ดูไปผมก็บ่นไปว่าทำไมไอ้การที่เราสาดน้ำกรดมันไม่เหมือนกับการสาดน้ำสงกรานต์ยังไงวะ ทำไมโดดค่อมกันด้วย ดูไปก็บ่นไป แต่ก็ไม่เปลี่ยนช่องนะ....นี่แหละอานุภาพของละครไทย

ผมเริ่มเปลี่ยนช่องไปดูช่องอื่นบ้าง ดูซิว่าหลังจากที่ไม่ได้ดูละครไทยมาสามชั่วอายุเต่า ละครไทยจะเป็นอย่างไรบ้าง...ซึ่งก็แม่ง...เหมือนเดิม แม่ผัวต่อยพระเอก ตัวโกงแกล้งนางเอก ชิงรักหักส