ผมว่าผมและใครอีกหลายๆคนจะมีภาพจำ กับโรงแรมห้าดาวสมัยก่อนว่า จะต้องเป็นจำพวกตุ๊กตาแอ่นตูดยืนเยี่ยว รูปปั้นช้างควายๆ ตียงนอนต้องมีหมอนเยอะๆ และอะไรอีกหลายอย่างที่เรามองหาตามชีวิตประจำวันไม่ได้เลย อกจากในโรงแรมเท่านั้นจนเมื่อประมาณห้าหกปีที่ผ่านมา ประเทศไทยเริ่มรู้จักจริงจังกับคำว่า boutique Hotel

คำว่า บูติคโฮเตล ไม่ใช่คำที่ใหม่ขนาดนั้นนะครับ เพราะมันมีมานานก่อนหน้านั้นพอสมควรแล้ว

ผมไม่รู้ว่าจะมีใครขัดใจเหมือนผมรึเปล่าว่า ทำไมสมัยนี้ที่ไหนๆ ก็บูติค ที่ไหนๆก็ฮิปกันเต็มบ้านเต็มช่องไปหมด ึ่งจะว่าไปมันก็เหมือนยุคหนึ่งที่แชมพูสยามประเทศจะต้องทำให้ผมดำเงางามในหนึ่งอาทิตย์



วันนี้ขอว่ากันด้วย บูติคโฮเตล กับ กับโรงแรมห้าดาวกันครับ

บูติคโฮเตล ซึ่งหากว่ากันตามตำราเปรี๊ยะๆแล้วก็แปลว่า โรงแรมห้าดาวขนาดเล็ก จำนวนไม่เกิน 150 ห้อง โดยมี โรงแรม Morgan hotel ใน new york เป็นแห่งแรกของโลก (ตามข้อมูลจาก wikipedia)


ถ้าเปรียบไปแล้ว โรงแรมห้าดาวทั่วไปก็คือโทรศัพท์โนเกีย ที่มีร้อยยี่สิบฟังก์ชั่นการใช้งาน
ตั้งแต่ตัดต่อวิดีโอ ไปจนถึงแผนที่ดาวเทียม ซึ่งเอาเข้าจริงๆ มันจะมีไปทำตุ้ยแมวอะไรครับ
ไอ้ตัดต่อวีดีโอเนี้ยอย่าว่าแต่ ชั่วชีวิต