เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

ตามปกติแขกที่เข้าพักโรงแรมห้าดาว จะมีพนักงานไปส่งที่ห้องพักและพนักงานที่ทำหน้าไปส่งแขกตรงนี้ก็คือ guest serviceนั่นเอง และโรงแรมที่ใหญ่ๆ บางวันจะมีห้องเช็คอินเป็นร้อยห้อง ซึ่งถ้าวันนั้นรอบนั้นมีcheck in สี่สิบห้อง...เอ็งก็เดินเข้าไปขึ้นลงให้กระโปรงโย้กันเลย

guest service ในโรงแรมห้าดาวใหญ่ๆ จะทำเฉพาะต้อนรับแขกจากประตูรถ มาส่งที่เคาร์เตอร์เพื่อให้front desk เช็คอินจากนั้นก็พาไปส่งที่ห้องแค่นั้น
หรือไม่ก็คอยอำนวยความสะดวกต่างๆในล็อบบี้...ผมไม่อยากใช้คำว่าดอกไม้ประดับล็อบบี้ เพราะผมว่าทำแค่นั้นก็กล้ามลายแล้วครับพี่น้อง

แต่อย่าพึ่งกระนั้นเลย...การที่เราลงทุนกล้ามขึ้นน่องก็ไม่ได้แปลว่าจะเป็นการโยนหินลงบ่อน้ำซะทีเดียว...
การที่ส่งแขกขึ้นห้องนี่ เงินดีอยู่นะครับ...เอาแค่ห้องละ20บาท สิบห้องก็200แล้ว เพื่อนผมที่ทำอยู่ด้วยกันบางคนปากหวานๆหน่อย คุยเก่งๆหน่อย บางวันส่งแขกสามสี่ครั้ง ได้มาละเกือบพัน...โห ไรวะ วิชัยทำสักสองเดือนแทบจะตีลังกาเข่าคู้ เต้นระบำหน้าหมาโชว์แขกถึงจะได้หนึ่งร้อยบาท...เฮ้อ..ชีวิต

ยังมีอีกหนึ่งตำแหน่งที่จะทำงานควบคู่ไปกับ guest service นั่นก็คือ conceirge

concierge (คองเชียส)เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า ผู้รักษากุญแจ...คล้ายๆกับพ่อบ้านประมาณนั้น
ในความคิดผม ตำแหน่งนี้เท่กว่าชาวบ้านชาวนาครับ เท่เข้าขั้นอภินิหารเลย

...มีคำจำกัดความใน wikipedia ว่า
achieve the impossible
แปลเป็นไทยว่า ทำเรื่องเป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้

conciergeในโรงแรมจะเป็นคนที่ให้ข้อมูลทุกๆ อย่างรวมจัดหาทุกสิ่งทุกอย่างที่แขกขอ ไม่ว่าของจะเป็นอะไรก็ตามก็หามาจนได้

คนที่จะทำตำแหน่งนี้นอกจากที่จะต้องมีทักษะในการพูดที่ดี แล้วเรื่องความรู้รอบตัวก็ไม่ต้องพูดถึงกัน รู้กันทุกเรื่องกันทีเดียว ก็ตั้งแต่หาอาหารหมา จ้ดหาทัวร์ ซื้อตั๋วเครื่องบิน เปลี่ยนไฟลท์ ไปจนถึงซื้อบ้านซื้อคอนโด เรื่องร้านอาหารตั้งแต่อาหารไทย ยันไปถึงอาหารอียิปต์
(เคยครับ..แขกเดินมาบอกว่าต้องการกินอาหารอียิปต์ อืม...ลืมนึกไปเลยเนอะว่าประเทศอียิปต์ก็ต้องมีอาหารประจำชาติแล้วว่าแต่ไอ้ชาตินี้กินอะไรกัน...โหนกอูฐ?)

concierge ยังต้องไปสอบกุญแจทองเพื่อรับรองตำแหน่งอีกตังหากครับ โดยคนที่สอบผ่านจะได้รับตรา เพื่อติดเข้ากับชุดยูนิฟอร์มเพื่อเป็นการแสดงว่า ได้สอบผ่านแล้ว
concierge ยังมีสมาคม Les Clefs d'Or(อ่านว่า เลอ เคร ดอมั้ง)Thailand
โรงแรมที่มีตำแหน่ง concierge และเข้าร่วมสมาคมก็จะได้รับข่าวสารต่างๆ ที่จำเป็น อาจจะได้รับสิทธิประโยชน์ในการถูกเชื้อเชิญ ไปลองร้านอาหารที่เปิดใหม่
บางครั้งเวลาที่พวกผมเข้าตาจนในข้อมูลบางอย่างมากๆ เข้า ยังเคยโทรไปหา conciergeเก่งๆ ตามโรงแรมอื่นๆ เพื่อขอข้อมูลเลยครับ
ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่ทำเงินมากนะครับ กระซิบกันเบาๆ ว่า มหาศาล...
เมื่อครั้งที่อยู่ที่เชียงราย ได้มีโอกาสต้อนรับเพื่อนๆ ต่างโรงแรมที่มาเยี่ยมชมโรงแรม guest service ก็จะชาวบ้านธรรมดาๆ
แต่พี่ๆ concierge นี่มาแบบ...หล่อมากอะ แว่นตาoakley สะพายกล้องตัวเท่าแขน มือถือรุ่นเทพ
คืออย่าแปลกใจถ้าเห็นน้าๆ อาๆ ยังคงทำงาน concierge กันอยู่

ไอ้ตำแหน่งนี้ คงเป็นตำแหน่งเดียวที่ผมยังไม่เคยได้มีโอกาสทำงานด้วยเลยแม้แต่ครั้งเดียวว่ะ
ส่วนตัวผมคิดว่าโรงแรมใหม่ๆที่เปิดมาสมัยนี้มักจะมีขนาดกลางและขนาดเล็กจึงทำให้มีการควบรวมตำแหน่งเข้ามาด้วยกัน ทำให้ตำแหน่ง guest service จะทำงานมากขึ้นจากที่เดินส่งแขก ขึ้นๆ ลงๆ ก็มาทำงานในส่วนที่ concierge ด้วยอีกตังหาก

butler
ก่อนที่จะเขียนตอนนี้
วิชัย: ชัย...มึงลองให้คำจำกัดความสั้นๆ สักสามคำ เกี่ยวกับ butlerหน่อยดิ
ชัย butler: (หัวเราะในคอ) หึ...นอน โรง แรม
นั่นคงเป็นคำที่ตรงที่สุดคำหนึ่งของตำแหน่งนี้แล้วมั้งครับ

ซึ่งในความรู้สึกของผม ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่โหดมากมากตำแหน่งนึงในงานโรงแรม
butler ในความหมายของหนังสือการโรงแรมอื่นๆที่เคยอ่านผ่านตาก็คือ พนักงานต้นห้อง
เป็นพนักงานที่อยู่คอยรับใช้แขกตลอดเวลา ผมหมายความอย่างที่เขียนจริงๆครับ...ตลอดเวลา
โรงแรมจะจัดห้องให้butlerนอน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นห้องที่อยู่ข้างๆกันนั่นแหละ จะได้สะดวก ถ้าแขกเข้าพักหนึ่งอาทิตย์ คนที่เป็นbutlerก็อยู่ดูแลแขกไปเลยหนึ่งอาทิตย์
แล้วแต่แขกจะเรียกใช้อะไรบ้าง ก็มีตั้งแต่เอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าเดินทาง เพื่อจัดวางในตู้เสื้อผ้า ดูแลลูก ออกไปถือของช้อปปิ้งให้แขก หาร้านทำฟันให้แขก ไปทำธุระกับแขกที่ต่างจังหวัด ออกไปซื้อนิตรสารให้แขกตอนกลางดึก หรือไปซื้อถุงยางไวอากร้าให้แขก จนไปถึงจัดการเก็บกระเป๋าให้แขกก่อนกลับ
butlerจึงต้องเป็นคนที่ปากกัดตีนถีบ...เอ่อ ไม่ใช่ปากกัดหูแขกแล้วตีนถีบไข่นะ...อย่าคิดมากขนาดนั้น
ผมหมายความว่าต้องทำได้หลายอย่างตั้งแต่เสิร์ฟอาหารอย่างroom service เรื่อยมาจนทำห้องแบบแม่บ้าน

ส่วนใหญ่แขกที่เข้าพักแล้วมีbutler ส่วนตัวจะเป็นห้องsuite ที่ราคาค่าห้องแพงมาก
เพื่อนผมคนหนึ่งเป็น butlerให้แขกท่านหนึ่งที่มาทำธุรกิจซื้อขายเพชร ก็ไม่รู้ว่าปิดการซื้อขายไม่ได้ หรือว่ากะซื้อเพชรไปถมสนามบอลการท่าเรือหรือยังไง พี่ท่านอยู่ไปร่วมเดือน!
แล้วไง...ท่านเพื่อนก็เมือกเกาะอยู่โรงแรมไปเลยร่วมๆเดือน จนท่านเพื่อนทนไม่ไหวจริง พ่อแม่ที่บ้านเริ่มจะลืมหน้าตา แฟนเริ่มขู่ว่าถ้ายังไม่มาให้เห็นหน้าจะไปเสียคน ติดเกมส์ให้รู้แล้วรู้รอด
ไม่รู้ทำไงดี เพื่อนก็ไปขออนุญาตขอกลับบ้านสักสองวัน แขกก็ใจดีครับ
"เอ๊า...อยากกลับบ้านรึก็ไม่บอก เดี๋ยวชั้นไปช๊อบปี้งที่สิงคโปร์สักสองสามวันก็ได้"
แขกไปเที่ยวที่สิงคโปร์สองวันจริงๆครับ โดยที่ยังจ่ายค่าห้องให้โรงแรมเหมือนเดิมนะ (ราคาค่าห้องตอนนั้นอยู่ที่ประมาณ US450++ ตกราคาเงินไทย 17902net)
เอาซี่...กล้าขอ ก็กล้าทำเฟ้ย

แต่ในบางโรงแรมก็จะมีbutlerรวม ยกตัวอย่างเช่น
วิชัยเป็นbutlerชั้นที่สามสิบ วิชัยและเพื่อนอีกสองคนก็ดูแลแขกทั้งชั้นที่สามสิบโดยวนเวียนดูแลกันยี่สิบสี่ชั่วโมง
แบบนี้จะไม่เหนื่อยเท่าbutlerชายเดี่ยว แต่การถ่ายเทข้อมูลต้องดีมากๆ เพราะมันคงเป็นเรื่องน่าเบื่อที่แขกต้องมาพูดเรื่องเดิมๆกับคนที่ไม่ซ้ำหน้ากัน

การที่เห็นbutlerเดินไปมาในโรงแรมหลังเวลาตีหนึ่งเพื่อทำอะไรสักอย่างให้แขก แล้วก็พบbutlerคนเดิมตื่นตอนตีสี่ เพื่อลงมาดูแลความเรียบร้อยของค่าใช้จ่ายแขก ก่อนที่แขกจะเช็คเอาท์ดูเป็นเรื่องปกติสำหรับคนโรงแรม เพราะbutler จะเป็นคนที่นอนหลังตื่นก่อนแขกเสมอๆ
แต่butlerก็ได้ผลตอบแทนที่ไม่เลวเลยนะครับ ค่าโอทีที่จะได้เวลาต้องมาเมือกอยู่โรงแรมทั้งวันทั้งคืน แขกคนไหนใจป้ำๆ ให้ทิปทีก็เยอะอยู่ บางเดือนอาจจะพอๆกับเงินเดือนก็ได้

งานตรงนี้เป็นงานที่ต้องพึ่งทักษะส่วนตัวซะส่วนใหญ่ ในขณะที่ตำแหน่งอื่นๆจะเพื่อนทำงานด้วยกันในล็อบบี้อีกหนึ่งฝูง ที่พร้อมจะเข้ามาให้ความช่วยเหลือ แต่butlerจะต้องอยู่กับแขกตามลำพัง บางทีซวยหน่อยก็เจอแขกที่มากันเป็นหมู่คณะแล้วก็มีหนึ่งห้องที่พักห้อง suite นั่นก็เหมือนbutler คนนั้นต้องดูแขกทั้งกลุ่มไปอย่างช่วยไม่ได้นะครับ
รุ่นพี่คนหนึ่งชื่อเก่งเคยได้ดูแลแขกที่เป็นจ้าวเมืองแห่งหนึ่งของมาเลเซีย แต่มากันหลายห้อง ช่วงนั้นดูพี่เก่งเหมือนมีเมฆดำปกคลุมราศี หน้าตาหมองๆ เหมือนทาสก่อสร้างปีรามิดสมัยยุคฟาโร่ห์โบราณ เพราะโดนแขกทั้งกลุ่มเรียกหาตลอดเวลา

ย้อนกลับไปที่เพื่อนชัยอีกครั้ง ชัยเคยได้ไปเป็นbutlerในหมู่เกาะแคริเบี้ยน ตอนนั้นได้ยินว่าชัยได้ดูแลดาราฮอลิวู้ดหลายคน พอชัยกลับมาเมืองไทยซึ่งก็เป็นช่วงที่หนังเรื่อง die hard 4.0 เข้าโรงพอดี

ชัย: แว่น...มึงไปดู die hard ยังวะ
แว่น: ยังเลยว่ะ
นพ: กูดูแล้ว...แม่งอย่างมันส์
วิชัย: ...แล้วจอร์น แมคแครนยังทุเรศทุรังเหมือนภาคแรกๆรึเปล่าอะ
นพ: เละอยู่มึง
ชัย: แล้วมันเจ็บมากมั้ย
นพ: ก็เหมือนภาคแรกๆนะกูว่า
ชัย: ดี ให้แม่งเจ็บเยอะๆ
วิชัย: เฮ้ย! นี่มึงเก็บกดอะไรกับบรู๊ซ วิลลิสปะเนี่ย
ชัย: เออดิ...ไอ้บรู๊ซแม่งใช้กูอย่างกับทาส ห่า...กลางคืนให้กูเดินเป็นกิโลๆ จุดตะเกียง80ตัว ตอนเช้ากูก็ต้องไล่เดินเติมน้ำมันอีก กูจะบ้า!
วิชัย: เอ่อ...ใจเย็นๆ ก็ได้เพื่อน มันผ่านไปแล้ว

อืม..butlerท่าทางจะเป็นงานที่เครียดจริงๆแฮะ