เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

นางขุญเรือน: อะไรว่าไง มึงโทรหากูนิ

วิชัย: เออ...นั่นแหละ มะ(ชื่อเล่นมยุรี)เข้าโรงบาลนะแม่

นางบุญเรือน: จริงเหรอ! เป็นอะไร

วิชัย: ....เอ่อ...

นางบุญเรือน: ว่าไง เป็นอะไร

วิชัย: กรวยไตอักเสบ

นางบุญเริอน: ห๊ะ อะไรนะ

นางบุณเรือน: อะไรนะ แล้วภาษาจีนเรียกยังไง

นั่นไง...นึกแล้วว่าต้องมีคำถามนี้...นั่นซิ จะเรียกยังไงวะ

วิชัย: จะไปเรียกเป็นเรอะ

นางบุญเรือน: อ๊ะ ภาษาพม่าก็ได้

วิชัย: ไม่เป็นเหมือนกัน

นางบุญเรือน: มึงนี่...แล้วทำไมถึงเป็น

วิชัย: ก็วันหนึ่งมะเค้าบ่นว่าปวดหลัง แล้วไปหาหมอ...

นางบุญเรือน: อ้าว ปวดหลังก็บอกปวดหลังซิ แล้วปวดหลังทำไมต้องนอนโรงพยาบาล นี่แสดงว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ

วิชัย: เออ...ฟังก่อนดิ ไม่ใช่ปวดหลัง ก็บอกนี่ไงว่ากรวยไตอักเสบ

นางบุญเรือน: ห๊ะ อะไรนะ

วิชัย: นั่นแหละ...พูดภาษาอื่นไม่เป็นล่ะ จะฟังต่อปะ

นางบุญเรือน: แล้วทำไมถึงเป็นละ

วิชัย: มะเค้าไม่ฉี่อะ (กลัวแม่ไม่เข้าใจคำว่า "อั้น")

นางบุญเรือน: เอ้า!!!! แล้วทำไมไม่ฉี่ เป็นอะไรรึเปล่า

วิชัย:ไม่ใช่ไม่ฉี่ เค้าแบบต้องฉี่แล้วไม่ฉี่อะ

นางบุญเรือน: นั่น...กูว่าแล้ว ว่าต้องมีอะไรไม่ถูกที่กระเพาะฉี่

วิชัย: ไม่ใช่แล้วแม่...คือแบบเค้าปวดฉี่แต่ไปทำอย่างอื่นแล้วลืมฉี่ไง แบบไม่ไปฉี่ไง

นางบุญเรือน: อ๋อ...อั้นฉี่...มึงก็บอกมาแต่แรกซิวะ ว่าอั้นฉี่

(เป็นงั้นไป...กูผิดอีก)

วิชัย: ครับแม่ ครับผมผิดครับ

นางบุญเรือน: มึงซิ ว่าไง

วิชัย: มะออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ

นางบุญเรือน: แล้วตกลงเป็นอะไร

วิชัย: แม่...ก็กรวยไตอักเสบไง

นางบุญเรือน: แม่ว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างที่กระเพาะฉี่แน่ๆ อะ

วิชัย: ทำไมละ แม่

นางบุญเรือน: ก็มะไม่ฉี่ไง

วิชัย: ไม่ใช่ละ กรวยไตอักเสบแม่ มะอั้นฉี่ไงแม่

นางบุญเรือน: โธ่ มึงก็บอกแต่แรกซิวะ

(กูผิดอีก)
วิชัย: ครับแม่

นางบุญเรือน: แล้วไอ้อะไรเสบๆ นี่จะทำยังไงกูจะรู้เรื่อง

วิชัย: ไม่รู้ว่ะแม่ แต่ช่างเถอะ เค้าก็ออกจากโรงบาลแล้ว โอเคแล้วน่า

นางบุญเรือน: ไม่รู้แหละ มึงไปหาศัพท์ภาษาอังกฤษมาให้กูด้วย

วิชัย: แม่อ่านออกรึไง

นางบุญเรือน: กูจะได้ไปเสิร์ชในกูโก้ภาษาจีนไง ไอ้โง่

วิชัย: ......