เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

บางทีคนใกล้เราบางครั้งก็มีอะไรแปลกให้เราเซอร์ไพร์สเสมอๆ เช่นมยุรีคนข้างๆ ผม

วันนี้ผมและมยุรีไปประจำที่บูธ i08 เหมือนเดิม วันนี้ผมก็เยอะอยู่ดี แต่ไม่เยอะเหมือนที่คาด
ไม่เหมือนเมื่อวานที่คนเยอะเข้าขั้นวิกฤต ช่วงหนึ่งผมกับมยุรียืนเล่นอยู่ข้างนอกบูธ
แล้วจู่ๆ จากที่คนเดินกันนัวเนีย กลับหายไปไหนไม่รู้หมดเลย!

วิชัย:ทำไมอยู่ดีๆ คนหายไปไหนหมดวะ
มยุรี: สงสัยเทวดาเดินผ่าน...
วิชัย: เทวดาเดินผ่าน?
มยุรี: ใช่ เทวดาเดินผ่าน
วิชัย: ทำไมต้องเทวดาเดินผ่าน
มยุรี: ก็เทวดาเดินผ่านไง...ไม่รู้เหรอ
วิชัย: ....ยังไง
มยุรี: ก็เวลาที่คนเราคุยกันเยอะๆ แล้วจู่ก็เงียบกันหมดเลย...นั่นแหละเรียกว่า เทวดาเดินผ่าน
วิชัย: ......เทวดาเดินผ่าน

วันนี้สนุกมากครับ คนไม่เยอะเกินไป ได้เจอท่านหนอน พี่ตุ้มแปะ พี่พ่อม้า และหมอเถื่อนด้วย ไม่คิดว่าจะเจอกันเยอะขนาดนี้ รู้สึกว่า exteen จะดังพอสมควรนะ เพราะพี่ก้องทรงกลดเดินเข้ามาแล้วทักผมกับบองเต่าว่า
"ว่าไง เด็ก exteen"

วันนี้มีเรื่องที่น่าตื่นเต้นมากเกิดขึ้นด้วยครับ
ระหว่างที่ยืนเซ็นยืนเมาท์อยู่นั้น สายตาผมก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่ผมคิดเสมอว่าชาติจะได้เจอพี่เค้าแค่จากปกหนังสือเท่านั้น แต่วันนี้พี่เค้าอยู่ห่างจากผมแค่ประมาณห้าเมตรเอง คนๆ นั้นคือพี่จิกประภาสครับบ!

ไม่ต้องให้มาพูดหรือบอกเลยครับ วิชัยหยิบหนังสือตัวเองแล้ววิ่งออกไปนอกบูธ
ยืนรอนานมาก เพราะพี่จิกคุยกับพี่ก้องอยู่ วินาทีนั้นผมอยากเหลือเกินที่จะให้หนังสือผมกับพี่จิก
แต่ความคิดอีกวูบคือ...กูเป็นใครวะ แล้วทำไมพี่จิกถึงต้องอ่านหนังสือเรา...
ท้นทีที่คิดเสร็จ...ผมก็ออกปากเรียกพี่จิกไปแล้วครับ

เหมือนทุกทีที่เจอฮีโร่ในดวงใจ...ผมพูดไม่ถูก ไม่รู้ต้องเอาประธานหรือกรรมหรือกิริยาขึ้นก่อนหลัง
มือไม้หาที่อยู่ของมันไม่เจอ จะเกาหัวดี จับปากดีหรือล้วงกระเป๋าดี

"พี่จิกครับ...หนังสือ....เล่มแรก...ผมเขียน...ครับ...รบกวนพี่จิก...กรุณาเซ็นชื่อได้มั้ยครับ"

พี่จิกก็ใจดีมากครับหยิบปากกาผมไปเซ็นแล้วก็บอกว่า...ดีดีขอพี่ซื้อหนังสือเราเล่มหนึ่งซิ

!

โอ้วพระเจ้ากล้วยทอดคุกเข่าบูชาปลาวาฬเลยคร้าบบบบบบบบ

พี่จิกครับ พี่จิกไม่ต้องซื้อหรอกครับ พี่เอาหนังสือผมไปเลยครับ
ต้องการให้ผมไปถูพื้น ล้างรถ อาบน้ำหมา ขุดบ่อน้ำที่บ้านก็ยอมครับ

"อ่า...เราคนเขียนต้องเซ็นให้พี่ด้วยนะ"

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(อยากพิมพ์เครื่องหมายตกใจซะสามแถวเพื่อแสดงความตกใจ)

ขอปลาบปลื้มอีกทีนะ

โอ้วพระเจ้าขั้นสูงสูดดดดดดดดด พี่จิกขอลายเซ็นวิชัยว้อยยยย

ตอนนี้ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมเซ็นอะไรให้พี่จิก...

แต่ตอนนั้นผมไม่กล้ายิกขาตัวเอง กลัวว่าทุกอย่างจะเป็นความฝัน

ได้แต่เดินตัวแข็งๆ ยิ้มมุมปากทิ่มติ่งหูกลับมาที่เดิม...ตัวเบาๆ หวิวๆ
พี่จิกเดินผ่านมาทางผมเพื่อจะเดินจากไป...พี่จิกหันมายิ้มให้ และบอกว่า "เขียนเรื่อยๆ นะครับ"

ระหว่างที่พี่จิกเดินผ่าน...คนขายหยุดขาย คนซื้อหยุดถาม...ทุกคนเงียบ...

เหมือนที่มยุรีพูดไว้...เทวดาเดินผ่าน

ป.ล.

พี่จิกเซ็นว่า..."ตัวหนังสือพาให้เราเจอกัน..."

โคตรคมครับ! ผู้ชายคนนี้โคตรเท่ครับ!

หากพี่จิกเขียนคำว่า "ปู้ด!" ผมว่าพี่จิกก็ยังเท่ครับ!

....มีคนอยากเห็นลายเซ็นพี่จิกเหรอ?

ฝันไปเถอะ! หวงเว้ย!