อีบึด โฉดสกุล
posted on 13 Nov 2008 00:28 by doggiestyle in iloveit
ผมเคยเขียนเรื่องของพี่เค้ามาแล้วครับ แต่เป็นช่วงสั้นๆ แถมตรงก้นเอนทรี
เหตุที่ต้องเรียกเค้าว่าพี่ เพราะว่าพี่เค้าเป็นลูกพี่คุมซอยหอที่ผมพักอยู่ครับ
พี่เค้าเป็นแมวของร้านซักรีดใต้หอ พี่ๆ ร้านซักรีดเรียกพี่เค้าว่า "เจ้าเหมียว"
แต่ผมเรียกพี่เค้าว่า อีบึด
คิดว่าหลายคนคงลืมๆ กันไปแล้วว่าอีบึดหน้าตาเป็นยังไง
แนะนำตัวกันอีกทีละกัน
นี่คืออีบึดครับ
ดูพุงมันแล้ว...นึกว่าเพิ่งกินยางรถพ่วงมา..
ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเป็นหัวหน้ายากูซ่าที่ตัดนิ้วลูกน้องมากไปรึอย่างไร ชาตินี้เลยเกิดมาเป็นแมวที่หน้าเลวชาติได้เพียงนี้ เวลาผมออกเวรดึกตอนเช้าๆ ก็เจออีบึดมาตรวจตราพื้นที่ในความรับผิดชอบ โดยการนอนอยู่หน้าหอให้แดดเลียพุงเล่น!
จากนั้นมันก็จะย้ายที่ทำนอนไปอยู่บนเครื่องซักผ้า
จากนั้นมันก็ย้ายที่ทำนอนไปอยู่อีกหลายๆ ที่
สรุปแล้วกิจกรรมของอีบึดคือ นอนแม่งทั้งวัน
ด้วยพุงที่พริ้วไหวตอนขยับกาย และหน้าตาที่โฉดสถุลเป็นที่ต้องจิตวิชัยยิ่งนัก ยากูซ่าโหดตัวนี้เลยโดนวิชัยลวนลามอย่างช่วยไม่ได้ เจอมันทีไรต้องเข้าปรี่เข้าไปทรามมัน เหมือนเป็นเครื่องบำเรอบำบัดอย่างหนึ่ง โดยที่มันก็จะทำหน้าโฉดเหี้ยมใส่
ต่อสู้เล็กน้อยถึงปานกลางพอให้รู้ว่า "เฮ้ย! กูเก๋านะว้อย เดี๋ยวปั๊ด...ข่วนไส้เล็ด"
แต่พอเรารุกรานจนถึงพุงย้วยๆ ของมันปุ๊ปมันก็จะระทวย เหมือนน้ำแข็งเจอไฟ นอนหลับตาพริ้มให้เราขยี้กามเหมือนมีลิฟท์มารับขึ้นไปสวรรค์ชั้นเจ็ด
แต่ชีวิตของบึดก็ไม่ได้มีแต่พุงห้อยหน้าโฉดหูตั้งไข่โตและนอนอาบแดดเป็นเครื่องบำบัดชาวบ้านแล้วครับ
โลกนี้...มันต้องมีสองขั้วเสมอ
มีหยินต้องมีหยาง!
มีขาวต้องมีดำ!
มีแดงต้องมีเหลือง!
มีอีบึดก็ต้องมีโตเกียว!!!
โอ้ว! จีซัซ โต๊ะโตะจัง!
เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ฉันใด แมวหน้าเชี้ยกับหมาบ้าพลังก็อยู่ร้านซักรีดเดียวกันไม่ได้ฉันนั้น...
ขอแนะนำ..หยางของหยิน ขาวของดำ แดงของเหลือง...
นี่คือโตเกียว...
ไม่ชัดใช่มั้ยครับ...ก็บอกแล้วไงว่าอีโตเกียวมันบ้าพลัง
อีกรูป
อีกรูป
ชัดซักที
โตเกียวน่ารักใช่มั้ยครับ...
มาเปรียบเทียบความแตกต่างอีกสักที
นี่อีบึด
หน้าตาอย่างกับแมวปีศาจหิวยาแก้ปวด...
ส่วนนี่โตเกียว
น่ารักสดใสเหมือนกุหลาบกลีบขบเผาะตอนเช้า
โตเกียวเป็นหมาที่คลอดออกมา แม่มันคงจะกัดสายรกแล้วยัดยาบ้าลงใปในสะดืออะครับ
เพราะวันๆ ไม่รู้อะไรของมัน วิ่งเป็นหนูถีบจักรเมายาอยู่ได้
วันแรกที่โตเกียวเข้ามาในร้านซักรีดนั้น...อีบึดทำใจไม่ได้อย่างแรงจนขนาดที่ว่ามันอยู่บนเครื่องซักผ้าตลอดเวลา และไม่กินข้าวเลย
ในขณะที่โตเกียววิ่งไปมาในร้านอย่างบ้าคลั่งนั้น...อีบึดก็เฝ้ามองจากเบื้องบนอย่างเงียบๆ
มันคงคิด..."เป็นไรมากป่ะเนี้ย ไอ้ชาติหมา!"
อีบึดแสดงความรังเกียจโตเกียวอย่างเห็นได้ชัด เวลาเดินผ่านก็เดินแบบเกร็งพุงให้กระเพื่อมให้น้อยที่สุด ทำหน้าให้เหี้ยที่สุด เวลาโตเกียวทำดี๊ด๊าเข้าไปเล่นด้วย ก็จะเจอกรงเล็บอสูรเหมียวไร้น้ำใจเข้าใส่ ต่อด้วยสายตาเย็นชาขนาดลบยี่สิบองศา
อย่าว่าแต่โตเกียวเลยครับ ขนาดคนยังสัมผัสถึงพลังคอสโมของอีบึดได้เลยว่า
อีบึดเกลียดจริง โกรธจริง ไม่ใช้สตั๊นท์ และไม่เอาโตเกียว!!!!!
รบกวนกดเพลงด้วยนะครับก่อนอ่านต่อไป>>> play แล้วจะมีหน้าต่างเด้งเพิ่มมา ไม่ต้องสนใจนะครับ อ่านต่อโลด เพลงจะเล่นเองครับ
หลายวันต่อมาสถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลง เพราะคนทั้งโลกหันไปเล่นกับโตเกียว...คนทั้งโลกนี่..หมายถึงวิชัยกับมยุรีด้วยนะ
จากแมวหน้าโฉดขวัญใจวินมอไซค์กลายเป็น แมวหัวเน่า
สิ่งที่เราเห็นเวลาเล่นกับโตเกียวคือ อีบึดมันจะหันหน้าออกไปหน้าต่าง
หันหลังให้กับคน ทั้งโลก
แต่สายตามันคงจะลอบมองสิ่งเป็นไปผ่านทางเงาของกระจก
ไม่นานอีบึดก็ทำในสิ่งที่เจ้าพ่อมีปัญหาครอบครัวคนหนึ่งควรจะทำ
....อีบึดหนีออกจากบ้าน
พี่ร้านซักรีดบอกว่า ไม่กลับบ้านหลายวันแล้ว ข้าวก็ไม่กลับมากิน สงสัยงอนโตเกียว
ไม่รู้ว่าอีบึดตอนนั้น แอบไปปีนเสาโทรศัพท์หรือเสาไฟฟ้าเรียกร้องความสนใจรึเปล่า
คิดอีกทีก็ไม่น่าจะใช่ เพราะไม่เห็นรายการ เรื่องจริงผ่านจอ จะมีเรื่องแมวหน้าเหี้ยปีนเสาไฟฟ้าสักที
หลายวันต่อมา พี่ร้านซักรีดบอกว่า อีบึดกลับมาแล้ว ลากแผลมาด้วย กลับมาเลียแผลให้ตัวเองอยู่หลังร้าน เดาว่าอีบึดพยายามไปทำตัวโลนลี่ไอนีดซัมบอดี้ แสดงมิวสิควีดีโอแถวปากซอย ก็เลยโดนเจ้าถิ่นซัลโวโต๊ะจีนกลับมา
ก็จะไปสู้อะไรใครเค้าด้ายยย...วันๆ เห็นทำแต่ทำพุงปลิ้นไปปลิ้นมา
อีบึดนอนซมอยู่ในซอกมืดๆ คนเดียว วิชัยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เดินไปบิดพุงเล่น อีบึดมันก็มองไปข้างหน้าไม่สนใจผมเท่าไหร่
แม่งคงคิดในใจ...
หึ ไอ้มนุษย์หลายใจ...อย่าเอาสาบหมามาติดกูนะ
ไม่นานเท่าไหร่นัก...
ฟ้ายังมีวันเปลี่ยน
ไข่เจียวยังมีวันหมด
ไตยังมีวันแสบ
แฟ้บยังมีวันแช่
วันนั้นของโตเกียวก็มาถึงเช่นกัน
ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง คนหลงหมาก็เพราะขนเช่นกัน!
โตเกียวโดนจับไปตัดขน...ซึ่งเป็นการพลาดที่สุดครั้งหนึ่งของเจ้าของ (พี่เค้าว่าแบบนั้น)
ขอโทษที่ไม่รูปครับ เพราะมันมัวแต่อยู่แถวซอกโต๊ะเก้าอี้
แต่ลองคิดดูดิกอล์ฟไมค์อยู่ดีๆ ไปบวช จะเป็นยังไง
อีโตเกียวเอ้ย!! หน้าตามึงตอนไม่มีขนนี่เหมือนปลาบู่ชนเขื่อนเลยว่ะ
พี่เค้าบอกว่าโตเกียวดูเฉาไปถนัดตา ไม่คึกเหมือนก่อน ซึมๆ นอนกองเป็นผ้าขี้ริ้วอยู่หน้าประตู
ซึ่งทั้งหมดก็อยุ่ในสายตาอีบึด ที่ตอนนี้มองลงมาจากเบื้องสูงอย่างเงียบๆ (เพราะอยู่บนเครื่องซักผ้า)
วิชัย: พี่ครับ...ทำไมโตเกียวมันซึมๆ ไป
พี่ซักรีด: อ๋อ...ตัดขนมา แล้วมันเสียเส้นน่ะ
วิชัย: แต่ผมว่ามันสงบเสงี่ยมไปนะครับ
พี่ซักรีด: อ๋อ...มันท้อง
วิชัย: ท้อง! มันเป็นตัวผู้ไม่ใช่เหรอ
พี่ซักรีด: ตัวเมีย!!!
แหะ แหะ...ก็เห็นวิ่งซะอย่างกับตัวผู้
วิชัย: แล้ว...มันไปโดนชาวบ้านเค้าสอยตั้งแต่เมื่อไหร่อะครับ
พี่ซักรีด: ....พี่เดาว่าวันที่ไปตัดขนแหละ
แช่แฟ้บ!! ไม่ถูกต้อง ตัดขนแล้วโดนชาวบ้านซัลโวเข้าสามเหลี่ยมแบบนี้ไม่ถูกต้อง!!!
วิชัย: แล้ว...ใครเป็นพ่อเด็กครับ
พี่ซักรีด: ก็นั่นแหละ ที่กูอยากรู้! แต่หมอบอกว่าต้องรอก่อนอีกสองอาทิตย์แล้วดูอีกทีถึงจะแน่ใจ
ทุกวันนี้โตเกียวนอนกองเป็นผ้าขี้ริ้วอยู่หน้าร้านซักรีดเหมือนเดิม
โดยที่สับสนไม่รู้ว่า ตกลงกูเป็นลูกหมาหรือกูเป็นแม่หมากันแน่
ที่ไม่เหมือนเดิมคงจะเป็นอีบึดที่เดินไปมาในร้านซักรีดด้วยพุงที่พริ้วลู่ลมเหมือนเดิมไม่ทำท่ารังเกียจสัตว์ร่วมโลกเหมือนเมื่อก่อน
มันก็เหมือนกับเพลงนั่นแหละครับ
"อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน"
บางครั้งการที่เราลืมๆ บางอย่างแล้วเริ่มมองอะไรสักอย่างโดยหลับตาอีกข้างไว้ก็ทำให้ความเกลียดน้อยลงไปได้เหมือนกันนะครับ
ไม่ได้จะบอกให้รักกันนะ...แค่ไม่เกลียดกันก็พอ
เพราะความกลียดไม่ได้ทำให้ใครมีความสุขหรอก กระทั่งแมวเองก็ตาม...
อย่างไรก็ตาม
แต่ก็มีหนึ่งอย่างที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ...อีบึดยังหน้าโจรเหมือนเดิม...
อีบึด: มองไร! ไอ้คนนนนน!! เดี๋ยวปั๊ดกูข่วนไส้ด้วน!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ป.ล.
ศึกประมูล เพื่อนำเงินไปช่วยทหารภาคใต้เริ่มแล้ววววว
เข้าไปชม เข้าไปร่้วมประมูลได้แล้ว >>right here, right now
) ไม่รู้หมายี่ห้ออื่นจะเป็นหรือเปล่า =w=;
ฮ่าชอบอีบึดค่ะ โตเกียวแบ๊วจริงๆลุคช่างแตกต่างง
หน้าตาสมกับชื่อ อีบึดจริงๆ
ปล.เจอกระเป๋าตังค์มะ?
#1 By wesong on 2008-11-13 00:36