เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

สิ่งที่ผมเรียนรู้จากการเขียนบล็อก

1. จงเขียนบล็อกเมื่อ อยาก เขียน แต่อย่าเขียนบล็อกเมื่อ ต้อง เขียน
2. บล็อกมีใจความในสิ่งที่เขียน ไม่ใช่ธีม ไม่ใช่ลูกเล่นของมัน
3. มีบล็อกเดียวในเอ็กซทีนที่ธีมน่าดู พอๆ กับเนื้อหาของมันคือ บล็อกของภูภู่...
4. แต่เราจำเป็นต้องเป็นแบบเขาเหรอ?
5. บล็อกที่ดีคือบล็อกที่รู้ว่าตัวเองถนัดอะไร รู้ว่าตัวเองเขียนอะไรแล้วสบายใจ
6. หากมีเรื่องอะไร อย่าเพิ่งรีบเล่ามันออกมา ค่อยๆ เรียบเรียงมันก่อนก็ได้
7. เรื่องดีๆ มักจะหล่นหายเพราะความรีบเล่า แต่อย่าคิดมากเกิน ประดิษฐ์ไปก็ไม่หนุก เกร็งเปล่าๆ
8. เขียนยาวไม่ได้แปลว่าน่าเบื่อ ถ้าเนื้อเรื่องยังเดินต่อไป ยาวหน่อยก็ไม่เป็นไร
9. ความหยาบคายไม่ได้อยู่ที่คำว่า เหี้ย ห่า หรือควย แต่มันอยู่ที่เจตนาและอารมณ์ของเรื่อง

10.อย่าคิดว่าบล็อกตัวเองเทพ เพราะมันอาจจะไม่ได้ดีขนาดนั้น...ในสายตาบางคน
11. แต่อย่าคิดว่าบล็อกตัวเองมันเลวช้าโปรโตซัวขนาดนั้น เพราะมันอาจจะไม่ได้แย่ขนาดนั้น...ในสายตาบางคน

12. เขียนบล็อกให้สนุกคือการเขียนโดยไม่สนว่าจะมีคนชอบหรือไม่ชอบ...แต่กะซัดปล่อยของอย่างเดียวนั่นแหละหนุก
13.เรื่องที่น่าสนใจบางทีก็เป็นเรื่องรอบๆ ตัวนั่นแหละ
14. บล็อกตลก ไม่ได้แปลว่าบล็อกเกอร์จะเป็นคนตลกด้วยนะ
15. แต่สังเกตให้ดีๆ บล็อกที่มีคนอ่านเยอะ ส่วนใหญ่แล้วคาแรคเตอร์ของคนเขียนจะอยู่ในเนื้อเรื่องเสมอ
16. สิ่งเดียวที่จะแก้อาการไม่มีคนอ่าน ไม่มีคนเม้นคือเขียนให้สนุกกว่าเดิม
17. เขียนบล็อกก็เหมือนเล่นขายของนั่นแหละ ทำอะไรให้มันดึงดูดคนอ่านก่อน...เริ่มได้ที่ชื่อเรื่อง
18. เนื้อเรื่องสำคัญมาก แต่ชื่อเรื่องก็สำคัญมากๆ เหมือนกัน
19. คีย์เวิร์ดที่มีคนใช้เสริ์ชหาบล็อกวิชัยมากที่สุดคำนึงคือคำว่า "เสียว"
20. ...มาได้ไงวะแม่ง!
21. ขอร้องเขียนมันดีๆ ก็ได้ ไม่ต้องติสต์แดกแหกโค้งมากนัก
22.ของบางอย่างไม่ต้องคอมเม้นก็ได้ ส่งเอสเอ็มเอสเอาก็ไม่เลว
23.ทัศนคติของคนเป็นเรื่องธรรมดาที่จะไม่เหมือนกัน
24.คอมเม้น จะดีหรือไม่ดีก็เก็บไว้นั่นแหละ...เพราะมันคือครั้งหนึ่งในบล็อกเรา
25.เลือกได้จะไม่แก้ คำพูดหรือตัวหนังสือในเอนทรีเก่า
26. เขียนบล็อกก็เหมือนปวดอึครับ...ต้องรอจนได้จังหวะแล้วค่อยขี้...จะได้ฟิลกว่า ไปนั่งรอ...
27. เวลาที่บล็อกมีคนอ่านเยอะขึ้น เราจะเป็นเจ้าของบล็อกนั้นน้อยลง
28. เวลาที่เราหวังฮอตโพส เราจะไม่ได้
29. เวลาที่ไม่คิดอะไร ฮอตจะได้ และเม้นจะเยอะ
30. เพราะฉนั้น จะหวังอะไรมาก มีคนอ่านก็พอแล้ว
31. มิตรภาพระหว่างบล็อกมีจริงครับ
32. เวลาที่สนุกที่สุดในการเขียนบล็อกคือตอนที่ไปเจอบล็อกเกอร์ตัวเป็นๆ
33. มีแรงบันดาลใจเป็นสิ่งที่ดี แต่...ต้องไม่ลืมว่า มันคือ "แรงบันดาลใจ" ไม่ใช่ "แนวทาง"
34. ทำอย่างที่เราถนัดครับ
35. จงอย่าบอกคนอ่านว่า เอนทรีหน้าจะเขียนอะไร
36. เขียนบล็อกใน notepad ก่อนจะปลอดภัยมาก
37. ตัวหนังสือประมาณ 12 pts จะสวยงามมาก
38. ยังไงต่อดีละ
39. มีกล่องคอมเม้นที่ไหน ก็มีเกรียนที่นั่นครับ...
40. เรียนรู้คำว่า ปล่อยวาง และคำว่า ช่างแม่ง จะช่วยได้เยอะ
41. การบล็อกคือการที่เราแสดงภาวะทางความคิดในเวลานั้นๆ

วันที่ 11 ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบสองปีที่เขียนบล็อกครับ
ไม่รู้จะเขียนยังไงดี แต่ดีใจมากว่ะ ที่สองปีที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นตั้งเยอะแยะ
จากบล็อกปากเสีย จนได้ออกหนังสือมีคนชอบอ่าน ไม่มีคนด่า (เอ๊ะ หรือมี...แต่ช่างเถอะเนอะ)

ผมเขียนบล็อกมาสองปีด้วยจำนวน 372 เอนทรี...
มีเรื่องที่เกี่ยวกับโรงแรมทั้งหมด 79 เอนทรี...
ซึ่งถ้าหากว่าจะตีพิมพ์ลงนิตรสารรายเดือนเล่มละหนึ่งตอน จะลงได้ หกปีกว่าๆ
ขอโทษด้วยครับว่าตอนนี้อาจจะมีเรื่องโรงแรมน้อยลงกว่าเดิม...ไม่โกรธกันเนอะ

สองปียังรู้สึกดีเหมือนเดิมครับ เวลาเขียนเอนทรีใหม่แล้วก็ยังคงเฝ้ากดปุ่ม F5 เหมือนเดิม
และตื่นเต้นชิบหายทุกครั้งที่ได้ฮอตโพส...ไม่รู้ทำไม

มีคนส่งโปสการ์ดให้
มีคนแอดเอ็มผม
มีคนส่งเค้กมาให้กิน!
ดีใจและซึ้งใจมากเวลาีมีคนมาบอกว่า บล็อกนี้เป็นแรงบันดาลใจในการเปิดบล็อก

ได้ออกหนังสือ
ได้เซ็นหนังสือ
ได้อยู่ในบูธอะเดย์
ได้รู้จักคนที่อยากรู้จัก

บางทีก็ไม่เชื่อว่า ทุกอย่างมันจะเกิดขึ้นจริงๆ

ผมขอบคุณมากครับ!
ผมจะเขียนต่อไปครับ!

ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดสองปีครับ!!!~