กระต่าย ที่เขาโอบดาว

posted on 25 May 2009 00:53 by doggiestyle in iloveit

กาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว บนยอดเขาแห่งหนึ่งมีกระต่ายตัวหนึ่งนั่งอยู่ในความมืด
ความมืดที่ตัดกับขนสีขาวและตาสีฟ้าของมัน...กระต่ายน้อยผู้แอบรักดาวตก

คืนแล้วคืนเล่ากระต่ายน้อยจะมารออยู่ที่หน้าผา เพียงเพื่อจะได้เห็นแสงประกายวาวเป็นทางของดาวตกืนแล้วคืนเล่ากระต่ายน้อย เฝ้ารอมองดาวตกเพียงเพื่อให้ดาวตกเพียงหันมามองสักครั้งก่อนที่จะถึงแสงอรุณ

จนกระทั่งคืนนึง...ขณะที่ดาวตกกำลังก้าวผ่านเส้นขอบฟ้า...

"ท่านกระต่าย...ท่านมารออะไรตรงนี้" ดาวตกเอยถามด้วยความสงสัย
กระต่ายได้แต่เพียงหลบหน้าแล้วตอบอย่างเนียมอายว่า "ข้า ข้ามารอดูว่าคืนนี้ขอบฟ้าจะส่องแสงรึเปล่า"
"แล้วคืนนี้ขอบฟ้าส่องแสงรึเปล่าหละ" ดาวตกถาม กระต่ายได้แต่พยักหน้าช้าๆ เหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น ในสิ่งที่ได้ยิน
"งั้นข้าต้องเดินทางต่อแล้วนะ" ดาวตกเอ่ย
"เดี๋ยว เดี๋ยว ข้าจะมาพบเจ้าอีกได้รึเปล่า"
"ได้ซิ" ดาวตกเอ่ยสั้นๆ แล้วหายลับไปในหมู่ดาว


คืนแล้วคืนเล่ากระต่ายน้อยเฝ้านั่งรอดาวตก เพียงเพื่อจะได้เห็นแสงประกายวาวและรอยยิ้มของดาวตก
จนกระทั่งคืนนึง...

"ท่านกระต่าย...ข้าเกรงว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปข้าคงจะมาพบท่านอีกไม่ได้แล้ว"
"ทำไมละ ทำไมข้าจะมาพบท่านอีกไม่ได้"
"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ท่านพระเจ้าให้ข้าเปลี่ยนเส้นทาง และข้าจะไม่ผ่านที่นี่อีก"
"แล้วทำไมท่านถึงต้องเดินทางละ แล้วทำไมดาวดวงอื่นๆ ถึงอยู่กับที่ละ"
"ข้าไม่รู้ มีแต่ท่านพระเจ้าเท่านั้นที่จะอนุญาติให้เกิดดวงดาวใหม่"
"งั้นข้าจะไปขอกับเท่าพระเจ้าเอง" กระต่ายน้อยตอบด้วยดวงตาอันมุ่งมั่น

กระต่ายน้อยใช้เวลาถึงห้าปีเพื่อเดินท