เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

วันนี้มีอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเกิดกับวิชัยครับ ดินสอไม้เหลาแหลมๆ ซัลโวเข้าที่ฝ่ามือขวา

คือทำงานน่ะครับ แล้วเดินไปมาโดยที่ควงดินสอไปด้วย...ก็ควงไปควงมา เดินสะดุดขาตัวเองแล้วดินสอที่ควงอยู่ก็สะดุดเข้าที่น่องกระเด้งเชือกที่มุมแล้วก็หันหัวดินสอมาลงจอดฉุกเฉินที่ฝ่ามือโดยที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า
วิชัยตกใจมาก สะบัดมือทิ้ง ดินสอกระเด็นลงกับพื้น...
ดูที่มือตัวเองเห็นเป็นรูท่อระบายน้ำขนาดหนึ่งรูถ้วน...
ก้มลงดูดินสอ...ไส้ดินสอหัวดำๆ หายไปหมดเลย...
ดูที่มือตัวเอง...อืม...รู้สึกว่าร่างกายตัวเองจะมีวัตถุต่างด้าวเข้าเมืองโดยไม่ได้ทำหนังสือเดินทางซะแล้ว
เอามือไปแตะๆ ดู...ใช่แน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ ไม่ต้องอธิบายให้ยาก มันไส้ดินสอแน่ๆ

เลือดก็เริ่มซึมออกเยอะขึ้นเยอะขึ้น พี่ก้อและคนอื่นๆ ในออฟฟิศเห็นเข้าก็เริ่มสนใจกันใหญ่

พี่ก้อ: เฮ้ย ไม่เป็นไร เดี๋ยวคัดออกก็ได้
แนนเดินไปหยิบสำลีแอลกอฮอล์

แนน:...อะ แอลกอฮอล์
วิชัย: เฮ้ย...มือกู ไม่ใช่โทรศัพท์ ทำไมต้องชุ่มขนาดนี้ด้วยวะ
แนน: มึงยังจะเสือกตลกอีก เอาไปเช็ด
พอเช็ดแล้วก็พิจารณาดีๆ มันเหมือนมีอะไรดำๆ อยู่ข้างใน...

ใช่แน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ ไม่ต้องอธิบายให้ยาก มันไส้ดินสอแน่ๆ

เท่าที่จำได้ วิชาลูกเสือตอนเด็กๆ สอนว่าเวลาโดนแมลงต่อยต้องเอาเหล็กในออกก่อน
วิธีเอาออกก็ไม่ยากเอาลูกกุญแจที่มีรูมากดตรงแผลจะช่วยให้เหล็กในมันออกมาได้...

อืม...เค้าไม่ได้บอกว่าถ้าโดนดินสอปล่อยไส้ใส่จะทำได้รึเปล่า แต่เราก็เดินไปหยิบลูกกุญแจมาแล้วจัดการกดลงไป...ซึ่งก็ไม่มีไส้ห่าอะไรออกมานอกจากเลือดที่ไหลโจ๊กออกมา

แนน: เฮ้ยแว่น เลือดออกใหญ่แล้วมึง
วิชัย: อันนี้กูเห็นละ มึงไปหยิบสำลีให้กูก่อน
พี่ก้อ: แบบนี้มึงต้องเอาเข็มมาเขี่ยออก
แนน: เดี๋ยวกูไปหาเข็มนะ
พี่ก้อ: เดี๋ยวพี่ไปหาคัตเตอร์...
วิชัย: (มือเลือดยังไหล) คัตเตอร์? เอาทำไรวะ

พี่ก้อ: ก็ต้องกรีดแผลให้ใหญ่ จะได้เอาออกได้สะดวก
วิชัย: พี่ก้อครับ ไม่ต้องการ doctor K ครับ

พี่ก้อเดินหายไป แนนก็เดินหายไปไหนไม่รู้
ตอนนี้เหลือวิชัยที่นั่งอยู่เดียวแล้ว เอาคลิปหนีบกระดาษค่อยๆ เขี่ยแผลตัวเอง
แนนเดินกลับมาพร้อมกลับชุดกรรไกรตัดเล็บ...และแหนบ
โอเคง่ายขึ้น...
จัดการเอาอีที่เป็นขอจากชุดกรรไกรตัดเล็บขุดลงไปในรูแผล...
เอาแหนบจัดกับขุดไปในแผล

จากรูท่อระบายน้ำ ก็เริ่มกลายเป็นหลุมอุกาบาต

แนน: เป็นไงบ้างวะ
วิชัย: กูรึสึกว่ามันมีอะไรแข็งๆ ว่ะ
แนน: เฮ้ยแล้วมึงล้างแอลกอฮอล์ยัง
วิชัย: เออ...กูลืม เดี๋ยวล้างก่อน...
แอลกอฮอล์ราดลงไปที่แผล

พี่ก้อเดินขี้นมาพอดี...ยื่นเข็มให้วิชัย
วิชัย: เออ...มันต้องเป็นเข็มซิวะ
เข็มแยงเข้าไปในรูอีกรอบ...ควานๆ
วิชัย: แม่งเขี่ยไม่ออกวะ
แนน: ไอ้เหี้ยแว่น มึงล้างแอลกอฮอล์ยัง
วิชัย: ชิบหาย กูลืมอีกละ
แอลกอฮอล์ราดลงไปที่แผลอีกรอบ

พี่ก้อ: เอามานี่ซิ เดี๋ยวพี่ดูให้
วิชัย: แล้วจะถือคัตเตอร์ทำซากอะไรวะ
พี่ก้อ: ....
แนน: ....
วิชัย: ....
พี่ก้อ: ....ไอ้เหี้ยมันไม่เจ็บหรอก
วิชัย: พี่ก้อ...อันนี้เค้าเรียกว่ามือกูครับ...กูเจ็บแน่ๆ ครับ
พี่ก้อ: ....เอามาเร็วๆ กูชอบ
วิชัย: พี่ชอบเรอะ!???  แนน มึงไปเอายางลบก้อนใหญ่ๆ มาให้กูที
แนน: เพื่อไรวะ
วิชัย: กูจะเอามากัดทนเจ็บ
พี่ก้อ: เอามือมาเร็วๆ
วิชัย:  ไม่!!! พี่วางคัตเตอร์ก่อน ไม่งั้นผมไม่ให้มือ!!
พี่ก้อยอมวางคัตเตอร์ แล้วหยิบเข็มมาทิ่มมือวิชัยอย่างกระหายอยากเลือด

พี่ก้อ: แม่งอยู่ลึกวะ แนน...ซับเลือดดิ
วิชัย: พอเหอะพี่...ไม่เป็นไร
พี่ก้อ: อย่างงี้พี่ว่าแม่งต้องเอาคัตเตอร์กรีดแผลให้ใหญ่
วิชัย: พอเหอะพี่ มือกูโดนดินสอทิ่ม เดี๋ยวก็ต้องตัดทิ้งหรอก
พี่ก้อ: เอาแหนบมาถ่างรูออก...เริ่มออกแนวผ่าตัดใหญ่ละ ตอนนี้...
วิชัย: พอละ พอ!!...นี่โดนดินสอตำ ไม่ได้โดนสะเก็ดระเบิด!! ตัดมือทิ้งเลยมั้ยแสรดด

ในที่สุดวิญญาณ doctor K ก็ออกจากร่างพี่ก้อ แกยอมเอาคัตเตอร์ไปเก็บอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่... 

มือขวาวิชัยก็เลยมีสารแกรไฟต์ผสมอยู่ครับ...
วันพรุ่งนี้ว่าจะฝึกร่างกายให้มีแท่งแกรไฟต์งอกออกมาตามง่ามนิ่ว...แบบวูฟเวอร์รีน
หุหุหุ ต่อไปกูไม่ต้องซื้อดินสอใช้แล้วว้อย

ว่าแต่...แท่งแกรไฟต์ฝังเนื้ออยู่......มัน...ไม่ตายใช่มั้ยอะ

เขียนเรื่องนี้ทำให้คิดถึงอีกเรื่องนึงขึ้นมา
บางทีภาพจำอะไรต่างๆ ก็ทำให้เราทำอะไรบ้าๆ ไปได้เหมือนกันนะ
ครั้งหนึ่งพี่ติ๊ก เดินเข้าออฟฟิศด้วยสภาพคางเละ

วิชัย: พี่ติ๊ก คางไปโดนอะไรมา
พี่ติ๊ก: สิวขึ้น
วิชัย: แล้ว?
พี่ติ๊ก: ก็นี่ไง กูก็เลยจะเจาะสิวออก
วิชัย: ก็เลยบีบออกซะ
พี่ติ๊ก: เห่ย ไม่ได้เว้ยมึง มันต้องสะอาดเว้ย
วิชัย: ก็เลยใส่ถุงมือยางแล้วบีบ
พี่ติ๊ก: ไอ้เหี้ยนี่กวนตีน กูก็เลยเอาเข็มไปฆ่าเชื้อ
วิชัย: ล้างแอลกอฮอล์เรอะ?
พี่ติ๊ก: อย่างงั้นน่ะมันเด็กติ๋มทำกัน...อย่างกูลูกผู้ชาย ต้องทำแบบ จอร์น แรมโบ้
วิชัย: ทำไงวะ