เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

ท้ายเอนทรีมีตัวเป็นๆ ของกระเป๋าให้ดูนะ!

บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่ทำงานโรงแรมมา ผมว่าผมเป็นคนที่เคารพกฎระเบียบข้อบังคับต่างๆ มากขึ้นนะ
คงเพราะไอ้งานโรงแรมเองมันมีกฎระเบียบหยุมๆ หยิมๆ เยอะแยะทั้งที่มันดูแล้วไม่ได้มีสาระห่าอะไรเล้ย
บางเรื่องก็มีตัวสาระแอบซ่อนอยู่ในซอกตูดของไอ้กฎนั่น แต่ทั้งหมดทั้งมวลแล้ว การที่ทำตามกฎ มันไม่ได้ทำให้แขนสั้นลง หรือทำให้สารปรอทซึมเข้าหูเราซะเมื่อไหร่ ทำๆ ไปเหอะ

และคงเนื่องด้วยงานที่ทำที่ต้องจัดการกับเรื่องบางเรื่องที่ไม่ได้เป็นตามกฎเท่าไหร่ ทั้งจากแขกเองและจากตัวพนักงานคนอื่น...มันก็เลยทำให้ผมไม่ค่อยชอบไอ้พวกที่มันจะทำเท่แหกกฎท่าเดียวเท่าไหร่
แต่เวลาที่จัดการกับเรื่องบ้าๆ บอๆ ของแขก ของพนักงานมากๆ เข้า บางทีมันก็ซึมซับวิธีรับมือมาอย่างไม่ได้ตั้งใจเหมือนกันนะ

ยกตัวอย่างเช่น...

โครงการทำเสื้อยืดที่กำลังขายอยู่นั้นพวกเราใช้บริการเงินฝากของธนาคารที่แปลกหน้าแปลกตากว่าชาวบ้าน เหตุผลง่ายๆ ก็ไม่ใช่พวกเราจะมาติสต์แตกอะไรนะครับ มันใกล้ที่ทำงานนั่นเอง
ก็เลยเลือกธนาคารที่ว่า...ทีนี้เนื่องจากว่าอีพวกดิวตี้เมเนเจอร์ทั้งหลายรวมทั้งตัวเองเป็นคนคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย ก็เลยตกลงกันว่า เราจะทำกันให้โปร่งแสงโปร่งใสที่สุด
เราก็เลยทำการเปิดบัญชีด้วยคนห้าคน...โดยมีชื่อของน้องเอ็กซ์เป็นชื่อเจ้าของบัญชี
เงื่อนไขในการทำธุระทางการเงินคือ ต้องมีคนอย่างน้อยสองในห้าเท่านั้นถึงจะเบิกถอนเงินได้...
ห้าคนที่ว่าก็มี น้องเอ็กซ์, ไอ้เวย์ ห้วหน้าน้องเอ็กซ์, วิชัย, พี่ก้อหัวหน้าผม, และพี่ณีหัวหน้าใหญ่สุด

ถึงเวลาพวกเราห้าคนก็เดินพาเหรดไปที่ธนาคารเพื่อไปเปิดบัญชีร่วม...
ฟังดูเหมือนจะแค่คนห้าคนเอาบัตรประชาชนวาง กรอกรายละเอียดขี้เห็ดอะไรเล็กน้อย แล้วเซ็นชื่อ
จบ สวัสดี เอวัง...

แต่ความเป็นจริงนะครับ...แม่งเอ้ยยย!!!
นี่กูมาเปิดบัญชีหรือว่ากูจะมากู้เงินซื้อบ้านวะ!
ถามนู่นนี่นั่นซะจน ผมว่าไม่ใครก็ใครในห้าคนที่ว่าชักไม่อยากจะเปิดบัญชีละ

อย่างน้อยก็วิชัยหนึ่งคนละ

โอเค...ในที่สุดทุกอย่างก็ลงตัว...ได้เล่มบัญชี ได้บัตรเอทีเอ็ม
พี่ณีไม่ลืมของทำบัญชี Ecyberbanking อะไรของเค้ามาด้วย
จะได้เช็ดดูยอดเงินได้ง่ายๆ ไม่ต้องวิ่งออกมาอัพเล่มกันบ่อยๆ

สามวันต่อมา...พี่ณียังคงไม่ได้รับการตอบรับอะไรทั้งสิ้นเกี่ยวกับ E cyberbanking อะไรนั่น
สองวันต่อมา...พี่ณีโทรไปตามเรื่อง ได้ใจความว่าต้องใช้เวลาประมาณอาทิตย์กว่าๆ ในการขอรหัสใช้ทำธุระธนาคารผ่านอินเตอร์เนท...ย้ำว่าอาทิตย์กว่า ถึงสองอาทิตย์
เดินไปอัพที่ธนาคารยังเร็วกว่า...เมื่อยหน่อย แต่สบายใจ

จนวันนึงก็มีเจ้าหน้าที่จากธนาคารโทรมาแจ้งว่าให้เข้าไปรับรหัสผ่านที่ธนาคารได้เลย
พี่ณีถามให้แน่ใจว่า ต้องการแค่คนสองในห้าจากที่ไปเปิดใช่มั้ย...คำตอบคือใช่...
พี่ณีรอบคอบกว่านั้นคือ จัดการให้น้องเอ็กซ์เซ็นบัตรประชาชนไว้อีกแผ่นเผื่อธนาคารขอดู

วันนั้นมีว่างกันอยู่แค่สองคนคือ..พี่ณีและวิชัย

เข้าไปที่ธนาคารเพื่อรับรหัสผ่าน...เจ้าหน้าที่ขอเอกสารรับรองชื่อเจ้าของเล่ม
(คือว่าบัญชีนี้มีเจ้าของร่วมห้าคน แต่ให้ชื่อน้องเอ็กซ์โชว์เป็นเจ้าของน่ะครับ)
พี่ณีหันมายิ้มให้ผม แล้วยื่นใบที่ให้เอ็กซ์ถ่ายเอกสารบัตรประชาชนให้

เจ้าหน้าที่รับกระดาษไป สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป มือขวาค่อยๆ ขึ้นมาปิดปาก เหมือนพวกผมเป็นกระเหรี่ยงลักลอบดำน้ำข้ามอ่าวไทยเข้าพัทยา และบอกว่าเอกสารนี้ไม่ถูกต้อง

"คือว่าคุณวิทยาน่ะคะ เค้าเซ็นว่า "ใช้เพื่อเปิดบัญชี" น่ะคะ"
"จริงๆ แล้วต้องเขียนว่า "ใช้เพื่อขอรหัสผ่าน ecyberbanking" ตังหากค่ะ"

ผมกับพี่ณีหันมองหน้ากัน...

 ไอ้แม่งเอ้ยยย!!!

ยังไงทางธนาคารก็ไม่ยอม เพราะไอ้ประโยคนั้นประโยคเดียวครับ...
พี่ณีก็พยายามอธิบายว่ามันมีคนของธนาคารโทรมาบอกว่า ให้ใครก็ได้ สองในห้าคน มารับรหัสได้เลย ซึ่งพี่ณีเองที่คิดว่ามันน่าจะจำเป็น แต่นี่กลับเป็นว่า ใช้ไม่ได้ เพราะอีประโยคผิดเนี่ยนะ
คุยกันไปคุยกันมา ยังไงก็ไม่ผลแน่ๆ

อย่างงี้ต้องใช้ไม่แข็งซินะ...ต้องให้ดวลพลังวัตรกันซินะ...
ได้เลยเว้ย!

พี่ณี: ยังไงดีแว่น เราโทรไปเรียกให้ทุกคนมาให้หมดแล้วปิดบัญชีเลยดีกว่า!
วิชัย: ก็ดีนะพี่ ชักน่าเบื่อละ
วิชัย: พี่ครับ...ผมว่าพวกพี่น่าจะทำอะไรให้ดีกว่านี้ได้นะ มันแค่ประโยคเดียวคุณอนุโลมให้ได้แหละ
เจ้าหน้าที่: ไม่ได้จริงๆ คะ มันผิดประเภทน่ะคะ
วิชัย: เอางี้ได้มั้ยครับ...วันนี้คุณเอาใบนั่นไป คุณให้รหัสผมมา แล้วเมื่อไหร่ที่ผมเจอน้องเค้าผมจะให้น้องเค้าเขียนมาใหม่ให้คุณเลย
เจ้าหน้าที: ไม่ได้จริงๆ นะค่ะ
พี่ณี: นี่คุณ มันแค่ประโยค ประโยคเดียวนะ พวกเราก็ทำงานตรงเนี้ย คุณมีอะไรมาหาเราได้ตลอดเวลาเลยนะ
วิชัย: ใช่ครับ คุณจะเอาบัตรพนักงานผมถ่ายเก็บไว้ก็ได้นะ
เจ้าหน้าที่: ไม่ได้จริงๆ ค่ะ เราต้องการลายเซ็นของเจ้าของชื่อคะ
พี่ณี: นี่คุณ! น้องเค้าตอนนี้รอเข้า CT scan อยู่นะ เค้ามาไม่ได้หรอก
เจ้าหน้าที่: งั้นคงต้องรอน้องเค้าน่ะคะ
พี่ณี: ...!!

ฉาย CT scan นะครับ ไม่ใช่ฉีดยารักษาหวัด

ถ้าเจ้าหน้าที่ถูกอบรมให้ขี้ก่อนค่อยถอดกางเกงในพี่เค้าก็คงจะปฎิบัติตามอย่างเคร่งครัดนั่นแหละ
อันนี้ยกย่องและนับถือจริงๆ สมกับเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคาร

วิชัย: คุณครับ...ผมบอกตรงๆ เลยนะ ที่พวกเรามาเปิดบัญชีธนาคารนี้เนี่ย เพราะมันใกล้นะ พวกเราสามารถไปเปิดกับไทยพานิชย์ ก็ได้ ซึ่งผมแน่ใจว่าคนอื่นๆ ส่วนใหญ่เค้าแฮ้ปปี้ที่จะโอนเงินเข้า ไทยพานิชย์ มากกว่าของคุณซะอีก แล้วที่เรามาขอไอ้ ebanking เนี่ย...เราแค่ต้องการรายละเอียดในการโอนเงินเท่านั้นแหละครับ เราไม่ได้โกงน้องเค้าครับ
เจ้าหน้าที่...เอ่อ มันคือ ecyberbanking คะ
วิชัย: ....
พี่ณี: .....

บางครั้งสิ่งที่ยากที่สุดก็คือ การที่เราบอกใครสักคนให้เชื่อว่า เราเป็นคนดี เราไม่โกงใครจริงๆ

พี่ณี: โอเค คุณต้องการอะไรบ้าง
เจ้าหน้าที่: ต้องการลายเซ็นรับรองหรือใบรับรองแพทย์ก็ได้
พี่ณี: ได้!

พี่ณีโทรไปหาน้องเอ็กซ์ที่ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลเตรียมเข้าตรวจ CT Scan
พี่ณี: เอ๊กซ์เหรอ ไหวมั้ยเราน่ะ คือพี่ต้องการให้เอ็กซ์ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ให้เค้าแฟกซ์ใบรับรองแพทย์มาให้หน่อยน่ะ ช่วยหน่อยนะ
วิชัย: พี่ครับ พี่ต้องการให้น้องเค้าเขียนอะไรอีกมั้ยครับ บอกมาทีเดียวเลยครับ ผมจะได้ให้น้องเค้าเขียนอย่างที่พวกคุณต้องการเลย
พี่ณี: ไม่ไหวเหรอ งั้นไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เดี๋ยวพวกพี่จัดการกันเอง
วิชัย: ....
เจ้าหน้าที่:...
พี่ณี: พี่เบื่อว่ะ ถอนออกมาให้หมดเลยละกัน
วิชัย: ก็เอาเลยพี่
เจ้าหน้าที่: งั้น...เดี๋ยวก่อนนะคะ

เจ้าหน้าที่เดินหัวฟูหายไปหนึ่งวูบ พาเจ้าหน้าที่ผู้ชายออกมาเพิ่มอีกคน เป็นคนที่สี่
วิชัยและพี่ณีเล่าทุกอย่างตั้งแต่ต้นใหม่
ผู้จัดการ: เอางี้ได้มั้ยครับ เดี๋ยวผมให้เจ้าหน้าที่ผมไปพบน้องเค้าที่โรงบาลเลยก็ได้...
วิชัย: คุณครับ...ผมแค่ต้องการรหัสผ่านนะครับ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมแค่ขอรหัสผ่านนี้มันต้องใช้เวลามากมายขนาดนี้...สองอาทิตย์เลยนะ มันนานไปรึเปล่า
พี่ณี: ช่างเถอะ ปิดบัญชีเลยก็ได้
วิชัย: คุณครับ...พวกเราทำงานกันแค่ตรงเนี้ย...บัญชีนี้เราหาเงินเพื่อน้องเค้านะ ที่เราต้องการแค่รหัสผ่านอินเตอร์เนท เพื่อความสะดวกในการทำธุระแค่นั้นเอง
เจ้าหน้าที่: แต่ว่า...
วิชัย: มันก็แค่ไอ้คำพูดผิดไปหนึ่งประโยคเท่านั้นน่ะ ผมว่าคุณทำได้มากกว่านี้อะ ผมแค่ให้คุณอนุโลมออกรหัสให้ผมก่อน แล้วผมจะเอาเอกสารมาเพิ่มทีหลังเท่านั้นเอง
พี่ณี: เนี่ย คุณจะเอาเอกสารอะไรเพิ่มอีกละ เดี๋ยวจะโทรไปที่แผนกบุคคลส่งเอกสารที่ต้องการมาให้เลย...

เปิดบัญชีว่ายากแล้ว...ขอรหัสทลายโลกที่ว่ายากกว่าสามช่วงตึก

ได้รหัสจารชนหยุดโลกทลายจักรวาลมาเรียบร้อย...
ถึงโรงแรมรีบจัดการเปิดบริการ...

วิชัย: พี่ณีครับ...ทำไมมันมีแต่พาสเวิร์ดครับ?
พี่ณี: ...
วิชัย: สงสัย username คือชื่อไอ้เอ็กซ์มัน
จัดการพิมพ์แล้วตามด้วยรหัส

ผิด

วิชัย: โทรไปหาเจ้าหน้าที่บริการเลย
วิชัยจัดการโทรไปหาฮอตไลน์...

วิชัย: สวัสดีครับ ผมมีปัญหาการใช้บริการบัญชีทางอินเตอร์เนทครับ
ฮอตไลน์: ค่ะ ขอทราบเลขที่บัญชีคะ
วิชัย: ก็บอกไปตามนั้น
ฮอตไลน์: ดิฉันเรียนสายคุณวิทยาอยู่รึเปล่าครับ
วิชัย: ใช่ครับ...ผมคือวิทยาครับ
ข้างนอกทำมือส่งสัญญาณให้พี่ณีเตรียมเอกสารทั้งหมดให้พร้อม พี่ณีค้นๆ กระดาษหาบัตรประชาชน ซึ่งหาไม่เจอ พี่ณีก็เลยโทรไปหาฝ่ายบุคคลเพื่อเตรียมข้อมูล
วิชัย: ขอทราบวันเดือนปีเกิดหน่อยคะ
พี่ณีครับพี่ณีหาเร็วๆ ครับพี่...
วิชัย: เอ่อ สักครู่นะครับ...

ไอ้เชี่ยเอ้ยยย! แม่งโคตรเนียนอะ เค้าถามวันเกิดเสือกบอกว่าสักครู่...

วิชัย: เอ่อ นึกออกแล้วครับ ...

เจ้าหน้าที่: ...มีปัญหาอะไรเหรอคะ
วิชัย: คือจะถามว่าการล็อกอินอินเตอร์เนทแบงค์เนี่ย ผมจะเอา user id จากไหนครับ
เจ้าหน้าที่: อ๋อ เราจะจัดส่งไปทางอีเมลน่ะคะ
วิชัย: อ๋อ ทางอีเมลเหรอครับ แล้วที่อยู่เมลอันไหนละครับ
เจ้าหน้าที่: อันนี้เราบอกไม่ได้อะคะ

วิชัย: ......

วางสายซะเลย!

เมลไหนวะ  

เอาละ เราต้องการวางแผนที่ดีกว่านี้

โทรครั้งที่สอง
พี่ณีลองเบอร์บัตรประชาชน วันเกิดและที่อยู่เรียบร้อยแล้ว..พร้อมรบ

วิชัย: สวัสดีครับผมชื่อวิทยาครับ มีปัญหาเรื่องบัญชีผ่านอินเตอร์เนทครับ
เจ้าหน้าที่: ขอทราบข้อมูลส่วนตัวนะคะ
วิชัย: เชิญตามสบายเลยครับ...
เจ้าหน้าที่: ขอทราบเบอร์มือถือติดต่อค่ะ

ไอ้เจ้ด!~

วิชัย: เบอร์ติดต่อใช่มั้ยครับ
พี่ณีข้างๆ รีบกด BB ของแกเพื่อค้นเบอร์ของเอ็กซ์
แต่แทนที่จะได้เบอร์โทร พี่ณีอุทานขึ้นมาเบาๆ ว่า "ดูยังไง"

ไอ้ครั้นจะบอกว่า "ข้ามๆ" ไปก่อนก็ไม่ได้อีก ไม่ได้มาเล่นเกมส์เปิดแผ่นป้ายนี่หว่า...

พี่ณี: ....
วิชัย: โอเค สวัสดีครับ!

พี่ณี: พี่ว่าเราโทรไปถามธนาคารเมื่อกี้เลยดีกว่าว่ะ
วิชัยจัดการโทรไปหาธนาคารที่เพิ่งทะเลาะมาเมื่อกี้ จนรู้ว่าจริงๆ แล้วอีเมลอันนั้นคืออีเมลของน้องเอ็กซ์นั่นเอง

มันน่าโบกซะทีนะไอ้เอ็กซ์
โทรถามเอ็กซ์เพื่อขอรหัสผ่านอีเมล
แต่แทนที่จะรู้รหัสผ่านอีเมล แต่เสือกค้นพบว่า...อีเมลที่ธนาคารได้ไปนั้น มันผิด

นี่ซินะที่เค้าว่า "ความวัวยังไม่หาย ความควายเข้าแทรก"

โทรกลับไปปรึกษาธนาคารอีกรอบ ได้ใจความว่าเราต้องโทรไปที่ศูนย์อีกครั้งเพื่อให้เค้าส่ง User Id มาที่อีเมลใหม่อีกรอบ
นั่นแปลว่าวิชัยจะต้องผจญกับอีคอลเซ็นเตอร์ใจสิงห์อีกหน...
พี่ณีเตรียมข้อมูลทุกอย่างที่จำเป็น...พลาดมาสองรอบละ จะให้พลาดอีกรอบได้ไง

วิชัย: สวัสดีครับ ผมชื่อวิทยานะครับ
เจ้าหน้าที่: สวัสดีคะ
วิชัย: คือว่าผมไม่ได้รับอีเมลแจ้ง username น่ะครับ อยากให้ส่งให้ใหม่
เจ้าหน้าที่: งั้นขอข้อมูลส่วนตัวนะคะ รบกวนขอวันเดือนปีเกิดคะ
วันเดือนปีเว้ยเฮ้ย...อันไหนเว้ยเฮ้ย พี่ณีจดตัวเลขติดกันอย่างกับกองประการัง อันไหนวะ
วิชัย: อ๋อ...แล้วก็บอกวันเกิดไป...
เจ้าหน้าที่: งั้นขอเบอร์โทรติดต่อได้ค่ะ
อ้าว ชิปเป๋ง พี่ณีจดเบอร์มือถือไว้สองอัน อันไหนวะ
เจ้าหน้าที่: ฮัลโหล?
วิชัย: เอ่อ ครับสักครู่นะครับ คือผมเพิ่งเปลี่ยนเบอร์ใหม่น่ะครับ เลยจำเบอร์เก่าไม่ได้

แม่เอ้ย..มันน่าจะไปโดดสะพานลอยให้รถเมล์เหยียบตัวให้ขาด...เปลี่ยนเบอร์ใหม่เลยจำเบอร์เก่าไม่ได้...เนียนมากเลยนะ ไอ้วิชัย

เจ้าหน้าที่: เอ๊ะ..นี่ดิชั้นเรียนสายคุณวิทยาอยู่รึเปล่าคะ!?
วิชัย: ครับ ผมเองครับวิทยาครับ เบอร์โทรนะครับ XXXXXXXX
เจ้าหน้าที่: แล้วตกลงเบอร์นี้รึเปล่าคะ ที่ให้ไว้แต่แรก
วิชัย: อ๋อ งั้นก็อีกเบอร์ซินะครับ นี่เลยคับ XXXXXXXXX

เจ้าหน้าที่: ขอบคุณคะ แล้วต้องการให้เราจัดส่งไปที่อีเมลไหนคะ

ผ่านไปสองสามวันก็ได้ทุกอย่างมา ล๊อกอินได้ซะที
ปรากฎว่า อี cyberbanking ที่นี่มันดูรายละเอียดอะไรไม่ได้เลย

เราดูได้เหมือนๆ กับที่โชว์ใน book bank เท่านั้น...

แล้วที่กูอุตส่าห์ตอแหลตอหลดตดในน้ำมาทั้งหมดมันเพื่ออะไรวะ

ลากกล้วยที่สุด!!!

ก็เลยจะถือโอกาสประกาศว่า...

เราเปลี่ยนเบอร์บัญชีแล้วนะครับ

ต่อไปนี้เราจะเปลี่ยนเป็น..

ธนาคารไทยพานิชย์ สาขาย่อย อาคารคิวเฮ้าส์ ลุมพีนี
เลขที่บัญชี 227-204187-6
เจ้าของบัญชีคือ นางสาวกัณฐมณี นวลแป้น และ/หรือนายวิทยา ภู่พิพัฒน์

ส่วนใครที่มีข้อมูลธนาคารเก่าอยู่ก็โอเคครับ เรายังไม่ได้ทำการปิดแต่อย่างใด
แต่คนที่กำลังจะซื้อใหม่ เราขอรบกวนโอนเงินมาที่บัญชีไทยพานิชย์นะครับ

ขอบคุณมากครับ และขอโทษด้วยที่ทำให้วุ่นวาย

เอาละเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า...
ตอนนี้วิชัยก็มีสินค้าทุกอย่างครบแล้วครับพี่น้อง!! เย้ เย้
เรามาทัศนากันดีกว่าเนอะ...
เริ่มด้วยเสื้อลาย as strong as bull

คลิกที่รูปเพื่อดูลายเสื้อนะครับ

แบบที่สองคือ...

คลิกที่รูปเพื่อดูลายเสื้อชัดๆ

แล้วที่เพิ่งมาล่าสุดเลยก็คือ...กระเป๋านั่นเอง!! เย้ เย้
นายแบบรับเชิญคือพี่ติ๊ก!

วิชัย: พี่ติ๊กมาเป็นแบบถือกระเป๋าให้หน่อยดิ
พี่ติ๊ก: กระเป๋าไร กูไม่ออกสื่อเว้ย...ต้นสังกัดกูบอกว่าช่วงถ่ายละครกูห้ามออกสื่อ
วิชัย: น่าช่วยหน่อยนะ
พี่ติ๊ก: อะไรของมึง กูยิ่งงานยุ่งๆ อยู่
ครับพี่ติ๊กก็บ่นไปครับ แต่มือก็จัดแจงแต่งผมครับ...
พี่ติ๊ก: รูปแบบไหน...แต่ก็กูไม่อยากออกสื่อนะ
วิชัย: พี่เอาที่ปิดปากมาดิ...
พี่ติ๊ก: เออจริง เดี๋ยวนะ

ที่เห็นก็คือเอ่อ...พี่ติ๊กสุดหล่อ หน้าตาดีมีสกุลครับ แล้วที่ถืออยู่ก็คือกระเป๋านั่นเอง เย้ เย้

กระเป๋าเป็นผ้าอะไรก็ไม่รู้เรียกไม่ถูก ฮาๆๆๆ แต่ด้านในของผ้าเคลือบยาง มันเลยทำให้กระเป๋าที่ว่ากันน้ำได้นิดนึงด้วย

 
ดูเนื้อผ้าใกล้ๆ

ด้านในจะมีช่องเล็กไว้เก็บกระเป๋าตังค์หรือมือถือหนึ่งช่อง...

วิชัย: พี่ติ๊ก...ขออีกรูปดิ...
พี่ติ๊ก: พอได้แล้ว! กูจะทำงาน
วิชัย: น่าพี่ อีกรูปนะ

กระเป๋านี้จะมีแก้สีเล็กน้อยคือ สีชมพูืที่เห็นวิชัยให้แก้เป็นสีชมพูสะท้อนแสงแสบตับครับ!

ใบละสองร้อยบาทเท่านั้น!!!!

โอ้เจ้ด มันถูกมาก!!!

สองร้อยเท่านั้น!!!

สนใจอยากซื้อรบกวนไปคลิกที่ page ได้เลยครับ
หรือว่าคลิ๊กที่นี่.....>>> ซื้อเสื้อและักระเป๋า!

ช่วยกันสั่งหน่อยน้า...มันต้องได้มากกว่านี้อีกซิ!!~