เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

** ท้ายเอนทรี มีสรุปโครงการเสื้อยืดนะครับ **

สัปดาห์หนังสือจะผ่านพ้นไปแล้ว เหลืออีกหนึ่งวันเท่านั้นครับ
งานหนังสือเที่ยวนี้วิชัยไปเสนอหน้าที่บูธเกือบจะทุกวัน
ผมคิดว่าขายหนังสือที่งานหนังสือเป็นอะไรที่สนุกมาก ยิ่งมีหนังสือเราขายรวมอยู่ด้วยยิ่งสนุก
สนุกที่ได้พูดคุยกับคนขาย สนุกที่ได้เห็นคนมาแย่งกันซื้อหนังสือไปอ่าน
และสนุกที่สุดคือได้ต่อล้อต่อเถียงกับคนซื้อ...
ปีนี้ที่บูธอะเดย์มีผู้ชายผมยาวสองคนคอยกวนตีนลูกค้า
คนแรกคือผมเอง
อีกคนคือ น้องตั้ม

มั่นใจว่าหลายคนกลับบ้านโดยมีหนังสือดีๆ สนุกๆ กลับบ้าน
หลายคนในนั้น ประทับใจที่คนขายแนะนำหนังสือได้ดี
และอีกหลายคน...(อาจจะ)ประทับใจที่คนขายยิงมุขได้ยิงมุขดี
และอีกหลายคน...ที่จำไอ้บ้าสองตัวนี้ไปอีกนาน....

1.

คนซื้อ: พี่คะ เล่มนี้เกี่ยวกับอะไรค่ะ

วิชัย: อ๋อ เล่มนี้เกี่ยวกับดีเจปาล์มแห่งคลื่นแฟตไปใช้ชีวิตที่ปารากวัยมาครับ
คนซื้อ: .....อืม...(พลิกอ่าน)
วิชัย: เล่มนี้ดีครับ อ่านแล้ววางไม่ลง
ตั๋ม: มันวางไม่ลงยังไงครับพี่
วิชัย: เล่มใหญ่ครับ ข้อศอกล๊อค...เลยวางไม่ลง
คนซื้อ: ......

2.

คนซื้อ: มีงานใหม่ของนิ้วกลมมั้ยครับ
ตั๋ม:นิ้วกลมออกกับระหว่างบรรทัดและมติชนครับ
คนซื้อ: เหรอครับ
ตั้ม: แล้วน้องมี "กล้วย" รึยังครับ
คนซื้อ:??
ตั๋ม: เนี่ยครับ...ปอกกล้วยในมหาสมุทร

 คนซื้อ: งั้นขอดูก่อนนะครับ
วิชัย: น้องซื้อไปสักหวีนึงเลยนะครับ
คนซื้อ: ...
วิชัย: คุณน้องครับ ไม่ซื้อปิ่นโตไปใส่กล้วยเหรอครับ เดี๋ยวเลอะนะ

 คนซื้อ: ...

อย่าว่ากระนั้นไปเค้าซื้อนะครับ
เห็นกวนๆ แบบนี้มีคนโดนล่อลวงซื้อไปหลายคนนะครับ

3. 

คนซื้อ: พี่คะ มีหนังสือใหม่พี่ก้องมั้ยคะ
ตั้ม: มีครับน้องชื่อ ดาวหางเหนือทางรถไฟ ครับ

ตั้ม: แต่ตอนนี้หมดครับ เพราะว่าอะไรครับพี่วิชัย
วิชัย: อ๋อ รถไฟภาคใต้นัดกันประท้วงหยุดงานครับ
คนซื้อ: ....
ตั้ม: ....
ตั๋ม: เย็นๆ ดาวหางฯ ถึงจะมาครับ ไม่ลองสองเล่มนี้ไปก่อนเหรอครับ
 

ตั้ม: งานเขียนแนวอบอุ่นของพี่ก้องครับ มีสองเล่มนี้ติดบ้าน รับรอง อุ่นมาก!
(พี่ก้องหันมาค้อนหนึ่งที)

4.

คนซื้อผู้หญิง: .....ด้อมๆ มองๆ
วิชัย: มองหาเล่มไหนอยู่ ถามได้นะครับ
คนซื้อผู้หญิง: ไม่ได้หาคะ
วิชัย: แกอย่ามาโม้ แกหาอยู่แน่ๆ บอกมาดีกว่าว่าอยากได้เล่มไหน
คนซื้อผู้หญิง: .... เอ่อ อยากได้แนว...แบบว่า สับสนๆ น่ะ
วิชัย: สับสนยังไง
คนซื้อผู้หญิง: ก็แบบ ทอมรักดี้ ไรเงี้ย
วิชัย: งั้นเอาเล่มนี้แทนได้มั้ยครับ

คนซื้อ: ?
น้องเบ๊นซ์: ยังไงครับพี่
วิชัย: เล่มนี้คนเขียนแอบรักดี้ครับ...แทนกันได้ป่ะ
คนซื้อ: ...เอ่อ ไม่เป็นไรคะ

(น้องครับ พี่ขอโทษที แนะนำไม่ทัน น้องไปแจ่มใสดีกว่าครับ)

5.

คนซื้อ: .......
วิชัย: สนใจเล่มไหน สอบถามได้นะครับ
คนซื้อ: (น้องทำท่าแบบก๋ากั๋น) อยากได้แบบ...ขำๆ แต่ขี้เกียจอ่านอะ
วิชัย: ....อยากได้ขำๆ แต่ขี้เกียจอ่านใช่มะ ต้องเล่มนี้เลยครับ

คนซื้อ: พี่ มันไม่มีอะไรเลยนี่
(ข้างในเป็นว่างๆ แล้วมีภาพเคลื่อนไหวถ้าเรากรีดหนังสือเร็วๆ)
วิชัย: เนี่ย น้องก็ซื้อไปเลยครับ แล้วไปกรีดดูเอา นึกขำตัวเองว่ากูซื้อมาทำไมว้า
คนซื้อ: (กรีด) พี่หนูดูจบแล้วอะ
วิชัย: -*-งั้นน้องก็ลองกรอดูดิ
คนซื้อ: แล้วถ้าอยากได้แบบ มีแง่คิดละ
วิชัย: ...ก็เล่มนี้แหละ มีข้อคิดอย่างดีเลย
คนซื้อ: ยังไงอะ
วิชัย:ก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่าซื้อมาทำไม
คนซื้อ: .....

6.

คนซื้อหยิบ ABC Strips 

วิชัย: เล่มนี้โคตรดีครับน้อง! การ์ตูนช่อง 300 กว่าช่อง ไม่ต้องติดดาวเทียม ไม่มีค่าบริการรายเดือนด้วย

7.

ตั๋ม:ผมขอแนะนำหนังสือที่ตลกที่สุดในบูธครับ

ตั้ม: ตลกไม่ตลกถามคนเขียนได้ครับ พี่วิชัยครับเล่มนี้ตลกยังไงครับ
วิชัย: เล่มนี้เนี่ย ตลกจริงๆครับ รับรองว่าขำแน่ๆ
ตั้ม: แล้วถ้าน้องเค้าอ่านแล้วไม่ขำละครับ
วิชัย: ถ้าน้องอ่านแล้วไม่ตลก น้องก็ยังขำอยู่นะครับ
ตั้ม: ยังไงครับพี่
วิชัย: น้องก็จะขำว่า "หึหึหึ กูซื้อมาำทำไม"
คนซื้อ: อ่านก่อนได้มั้ยอะ
วิชัย: ตามสบายเลยครับ บูธนี้ อ่านฟรี ซื้อแล้วเสียตังค์ครับ

8.

คนซื้อ: พี่คะมี เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็เช้า

ตั้ม: มันหมดไปแล้วครับ ใช่มั้ยพี่วิชัย
วิชัย: จะเหลือก็แต่ "เจ็บแต่เช้า ไม่หายสักที"สนใจมั้ยครับ
คนซื้อ: จะดีเหรอพี่
วิชัย: งั้นต้องนี่เลยครับ

วิชัย: เล่มใหม่เลยครับ
คนซื้อ: งั้นนี่เล่มนึง
วิชัย:เคยอ่านศัพท์หมูรึยังครับ
คนซื้อ: ยังเลยคะ
วิชัย: ผมแนะนำเลยครับศัพท์หมู...ไม่งั้นอ่าน คำวิเศษแล้ว อาจจะต้องเสียเงินเสียเวลาออกมาหาศัพท์หมูอ่านได้
คนซื้อ: ก็ได้ค่ะ
ตั้ม: แล้วไม่รับ ตะคริว ณ นิ่วใจ ไปด้วยเหรอครับ
คนซื้อ: มันเป็นยังไงเหรอคะ
วิชัย: สนใจเนื้อเรื่องถามน้องคนนี้ได้เลยครับ ยืนมาตั้งนานละ

9.

ตั้ม: เล่มนี้ตลกที่สุดครับ

คนซื้อ: ตลกยังไงครับ
ตั้ม: เล่มนี้มันดียังไงครับพี่วิชัย
วิชัย: เล่มนี้เนี่ย ควรมีติดบ้านเลยครับ ยิ่งช่วงหน้าหนาวเนี่ย
ตั้ม: ยังไงครับพี่
วิชัย: ก็ในกรณีที่พี่อ่านแล้วมันไม่ขำเนี่ย พี่ก็สามารถนำไปเผาได้ครับ
ตั้ม: ...พี่ไม่ขำเหรอครับพี่...
วิชัย: ผมขอโทษครับพี่ ผมไหว้ละครับ ซื้อหนังสือผมหน่อยเถอะ ผมยังไม่ได้นอนเลยครับ
คนซื้อ: น้องเขียนเอง
วิชัย: ครับพี่...ตอนเย็นต้องขายพวงมาลัย กลางคืนเขียนหนังสือ
คนซื้อ: นี่พูดจริงๆ พูดเล่นเนี่ย...
วิชัย: แหะ แหะ ล้อเล่นครับ
คนซื้อ: -*-

10.

คนซื้อ: เล่มนี้มันเป็นยังไงอะครับ

ตั้ม: พี่วิชัยเล่มนี้เป็นไงบ้างครับ
วิชัย: เอ่อ...เรายังไม่ได้อ่านว่ะ เปิดหาดูหน้าคนเขียนอย่างเดียว
ตั้ม+คนซื้อ: -_-
วิชัย: เล่มนี้คนเขียนเค้าเล่าถึงประสบการณ์การใช้ชีวิตที่อำเภอลุ่มดอนน่ะครับ
ตั้ม: พี่วิชัยครับ ไอ้อำเภอลุ่มดอนมันอยู่จังหวัดอะไรครับ
วิชัย: อยู่จังหวัด อังกฤษครับ
คนซื้อเดินเมามุขจากไปอย่างไม่ใยดี....

11. 

คนซื้อหยิบ live love laugh

คนซื้อ: หนังสือนี่เกี่ยวกับอะไรคะ?
วิชัย: เล่มนี้เป็นหนังสือมีระดับครับ
คนซื้อ:?
วิชัย: ไม่เชื่อลองเปิดดูข้างในครับ บันไดเต็มไปหมดเลย
คนซื้อ อ๋อ...หนังสือเกี่ยวกับบ้าน

ก็กวนตีนกันไปให้พอขำๆ ครับ อย่าเพิ่งโกรธนะครับ นานๆ จะได้เจอกันที กวนตีนด้วยความคิดถึงครับ
ขอภัยพี่ๆ นักเขียนทุกท่านที่ไปล้อเลียนหนังสือด้วยครับ

สำหรับคนที่อ่านถึงบรรทัดนี้อาจจะสงสัยว่าน้องตั้มหน้าตาเป็นไง...
ไอ้หมอนี่คือน้องตั้มครับ

...เอ่อ...อย่าเพิ่งเอาท่าทางในรูปมาตัดสินอะไรบางอย่างเลยนะครับได้ยินว่าตั้มชอบสาวๆ หมวยๆ นะ

โอเค...รูปนี้ค่อยแมนขึ้นมาหน่อย...แต่ว่าตั้มครับ เอ็งจะขายหนังสือหรือเตรียมกระโจนตระครุบโจรครับ?

น้องเบ๊นซ์คนแถวนี้แหละ...

 
น้องเล้ง...

น้องฟ้า...สรรหาอะไรมาเล่นกับมยุรีจังเลย
จริงๆ ยังมีน้องฝัน, น้องโอปอล, น้องหมู, น้องแจ่ม, น้องแยล(คิดว่าครบทุกคนแล้วนะ)
ขอบคุณน้องๆ ทุกคนครับ!

ปีนี้คนไม่คึกคักอย่างที่พวกเราคิดนะครับ แต่กลับกันตรงที่ขโมยกลับเยอะกว่านี้ที่เราคิดเยอะ
งานหนังสือเมื่อต้นปี วิชัยโดนจกมือถือไป มาปีนี้ที่บูธอะเดย์โดนกันเยอะเลยครับ
น้องๆ ที่บูธบอกว่า อะเดย์ติดอันดันสองของงานหนังสือที่โดนจกทรัพย์สินมากที่สุดเลยแหละ ตามหลังบูธแจ่มใสที่ครองอันดับหนึ่งมาติดๆ โดยมีบูธเวิร์คพ้อยต์เป็นอันดับสาม

ปีนี้คนซื้อไม่เยอะอย่างที่คิด แต่สำหรับผม มันก็ยังได้บรรยากาศอยู่นะ
คนแย่งกันซื้อหนังสือ น้องๆ ที่บูธเฮฮากันขายหนังสือ ได้พบปะกันระหว่างคนเขียนคนอ่าน
คนซื้อก็ยังน่ารักยอมให้ไอ้พวกเวรกวนตีน และยังเสียเวลามาต่อล้อต่อเถียงด้วย

ขอบคุณมากครับ

ปล. 

วันนึงขณะที่กำลังเดินอยู่ในสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินนั้น ก็ได้ยินเสียงเด็กคนนึงถามแม่

"แม่คะ แม่คะ มันจะมีเด็กตัวสูงเท่านี้จริงๆ เหรอคะ"
เด็กชี้ไปที่วัดส่วนสูง 40 ซม.
"มีซิคะลูก เด็กทารกไงคะ"
"แม่คะ แม่คะ แล้วเด็กทารกก็ต้องมาวัดส่วนสูงเหรอคะ"
คุณแม่ได้ยิ้มแล้วไม่ตอบอะไร

...เด็กแม่งเก่งว่ะ!!!!!

 มีหลายคนทักว่าเดี๋ยวนี้ไม่ได้อัพบล็อกเลยนะ
ครับ...ผมขอโทษครับที่ปล่อยปละละเลยหน้าที่...แต่ขอผมรักษาสถานะพนักงานโรงแรมไว้ก่อนนะจ๊ะ
ช่วงนี้เข้ารอบเช้าครับ เลยไม่มีเวลามาเขียนอะไรเท่าไหร่
ยิ่งมาขายเสื้อยืดบวกกับมีงานหนังสือแล้ว ช่วงนี้จัดว่าเป็นเวลานรกชัดๆ
เช้าทำงาน เย็นไปงานหนังสือ แค่นี้ก็ถึงบ้านสลบแล้วครับ
ซึ่งนี่แค่ผมนะ พี่ๆ ที่โรงแรมก็นรกเหมือนกัน เพราะนอกจากโรงแรมจะยุ่งแล้ว ช่วงนี้ยังต้องแพ๊คเสื้อยืดอีก

ทีแรกพวกเราตั้งเป้าจะขายเสื้อยืดไว้ที่ 300 ตัว
แต่ว่ามียอดสั่งจองมาทั้งหมด 776 ตัวครับ!
กระเป๋ามียอดอยู่ที่ 300 ใบ
ตอนนี้ได้ 200 กว่าใบแล้ว คาดว่าจะขายหมดภายในเร็วๆ นี้

ตอนนี้หลายๆ คนได้เสื้อไปใส่กันแล้ว...หวังว่าจะชอบกันนะ
ถ่ายรูปส่งมาให้เราดูด้วยก็ได้นะ อยากดู อยากเห็นน่ะครับ

เอาไว้เอนทรีหน้าผมจะมาสรุปทุกสิ่งทุกอย่างรวมไปถึงอาการของน้องเอ็กซ์ด้วยนะครับ

คาดว่าตั้งแต่เดือนหน้าบล็อคนี้คงกลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้วแหละ