เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ครับ...
มยุรีไม่อยู่อีกตังหาก เธอไปเที่ยวดอยครับ ระหว่างที่ผมกลับมา เธอก็ออกเดินทางซะแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกในรอบสามปี ที่เราอยู่ห่างกันมากกว่าสองวัน
นี่เป็นครั้งแรกในรอบสามปี ที่เราอยู่กันคนละจังหวัด

ยืดอกสารภาพอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจมืดว่า ผมแอบดีใจที่จะได้ลัลลาครองเมืองคนเดียว

ระหว่างวันก็เลยมีโปรแกรมเยอะแยะจมหัวเลยครับว่าจะไปทำอะไรที่ไหนยังไงดี
แต่จนแล้วจนรอดผมก็ได้แต่ทำเหมือนเดิม คือไปนั่งทำงานที่สยามพารากอน...

เมื่อกี้ระหว่างทีี่ขับอีตั๊กกลับบ้าน iPod ผมก็เล่นเพลงนี้...


มันเป็นเพลงที่เข้ากับอารมณ์ตอนนี้มากๆ

 

ผมคบกับมยุรีมาประมาณห้าปีแล้วแหละ...ซึ่งจะว่ากันจริงๆ สองสามปีแล้ว เราแทบจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเลย
ผมอยู่เชียงรายหนึ่งปี จากนั้นผมก็ไปอยู่หัวหินอีกปี
คงมีหลายคู่รักหลายคู่ที่อยู่ในสถานการณ์เหมือนๆ กับผม คืออยู่กันคนละที่คนละทาง
มันแย่นะ การที่ได้แ่ต่คิดถึงกันอะ

จำได้แม่นว่า มีอยู่คืนนึงที่เชียงราย..
ตอนนั้นผมกำลังนั่งทำงานอยู่กับพี่เหน่งหัวหน้าของผมเงียบๆ ในออฟฟิศ
แล้วจู่ๆ ผมก็่บ่นเรื่องที่ไม่ได้อยู่กับแฟนกับพี่เหน่ง ซึ่งผมก้ได้คำตอบง่ายๆ ว่า

"ก็ดีออก เวลาเจอกันอีกทีจะได้รักกันมากขึ้น"

เป็นคำตอบง่ายๆ ที่ทำให้ผมเลิกคิดฟูมฟายเวทนาหลุมเวลาที่ทำให้เราอยู่คนละฟาก
ผมไม่ได้คิดถึงระยะเวลาที่เรา่ห่างกันแล้วครับ
แต่ผมคิดถึงช่วงเวลาที่เราจะได้เจอกันอีกรอบมากกว่า

คงเหมือนนักวิ่งที่ซ้อมวิ่งเป็นกิโลๆๆ เพื่อที่จะมาวิ่งแแข่งแค่หนึ่งร้อยเมตร...
นักวิ่งคงจะไม่คิดถึงระยะทางเป็นกิโลๆๆ ตอนซ้อมวิ่ง
แต่คงคิดถึงหนึ่งร้อยเมตรตอนที่ลงแข่งเท่านั้น
(มันคงจะคล้ายๆ กันมั้ง)

 

จริงอยู่ที่คำ่ว่า "รักแท้ แพ้ระยะทาง" มันมีผลมากเหมือนกันเวลาที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่ผมคิดว่า ความรัก ไม่ได้แพ้ระยะทางหรอกครับ เราแพ้ใจตัวเราเองซะมากกว่า
ยิ่งสมัยนี้คำ่ว่าระยะทางมันเป็นแค่หน่วยวัดความห่างไกลเท่านั้น
แต่จริงๆ แล้วเราไม่เคยอยู่ห่างกันเลยนะ ด้วยเทคโนโลยีแล้ว เราทุกคนยืนข้างๆ กันตลอด
มันจะมีก็เพียงแต่ตัวเราเท่านั้นที่ก้าวเดินห่างออกไปเอง

 

คนที่ไม่ได้อยู่กับแฟน...เราแค่ไม่ได้จับมือกัน กอดกันเท่านั้นแหละครับ..แต่เราอยู่ใกล้กันมากนะ
อย่าเพิ่งคิดว่าอีกกี่วันกี่ปีจะได้พบกัน คิดว่าตอนที่เจอกันเราจะทำอะไรให้กันดีกว่า

 

พรุ่งนี้มยุรียังไม่อยู่...ไปลัลลาที่ไหนดีน้า...หุหุหุ

 

 

เอนทรีหน้า ค่อยอัพเรื่องเชียงใหม่นะครับ

 

Comment

Comment:

Tweet

หวานซะ
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ กับบทความนี้ เป็นกำลังใจให้ตัวเราเองได้มากเลย

เป็นข้อคิดที่เรามองข้ามไป ดีมากเลยค่ะ