ไอ้สัด กูว่าแล้ว

posted on 23 Dec 2009 01:58 by doggiestyle in 5starStory, iloveit

เมื่อก่อนนายทองประกอบอาชีพขายหยกขายพลอยครับ
แต่ธุรกิจแกจะเป็นยังไงนั้นผมจำไม่ได้แล้ว แต่จำได้ว่า ภาพของก้อนหินก้อนโตๆ สีเขียวที่วางเรี่ยราดตามมุมบ้านเป็นสิ่งที่คุ้นตาผมมาก

ถ้าใครสังเกต จะเห็นว่าวิชัยคล้องทองไว้เส้นนึง ที่ปลายสร้อยก็มีหยกหนึ่งแท่งที่นายทองยกให้ครับ
เป็นหยกที่นายทองคุยไว้ว่า มันสวยมาก แต่ผมก็ดูรู้อย่างเดียวว่า มันก็สวยดี แต่ไม่รู้มากมายว่า ทางเทคนิคมันสวยยังไง เคยถามนายทองเหมือนกันว่า มันสวยยังไง แกก็ได้แต่ตอบว่า น้ำหยกมันดี มันเขียวสวยดี
ซึ่งก็โอเค สวยก็สวย

เดี๋ยวนี้แกไม่ขายหยกขายพลอยเป็นอาชีพแล้วครับ แต่ว่างๆ แกก็ยังไปเดินเล่นตลาดพลอยอยู่นะ
ซึ่งบางทีผมก็ชอบที่จะตามแกไปด้วย (ผมไม่กล้าบอกแกว่า จริงๆ แล้วผมชอบที่ตามไปด้วย เดี๋ยวจะโดนลากไปทุกวี่ทุกวัน) เวลาไปตลาดพลอยแกก็จะไปนั่งเมาท์กับเพื่อน รอว่าจะมีพม่าสักคนเอาพลอยดิบมาให้ดูรึเปล่า

ซึ่งเวลาเค้ามาพลอยดิบมาให้ดูเนี่ย เค้าไม่ได้เอามาให้ดูทีละเม็ดๆ นะครับ
เค้ามาให้ดูกันเป็นถาด ถาดหนึ่งมีจะร่วมร้อยเม็ดได้มั้ง
คือพลอยสีๆ เนี่ย มันเรี่ยราดเยอะพอๆ กับลูกเกดตากแห้งอะครับ

นายทองก็จะเขี่ยๆ ไอ้พลอยดิบไปมา หยิบเอาขึ้นมาดูบ้างเป็นเม็ดๆ แล้วก็ขอซื้อ
บางทีก็ซื้อเป็นเม็ดๆ บางทีก็ซื้อมันยกถาด
แล้วถ้าซื้อมันทั้งถาด พ่ออาจจะต้องการแค่สามเม็ดในถาดเท่านั้น
จากนั้นพ่อก็จะเลือกเอาเม็ดที่เข้าตาแก เอาไปให้ช่างพลอยพม่าเจียให้สวย
แล้วเอาไปใส่แหวน แล้วแกก็ใส่เอง...
ใส่แล้วแกก็เอาไปอวดคนอื่น พอมีคนสนใจ แกก็ทำทีตีฟองปาทังก้านิดหน่อย แล้วทำราคาก่อนขายทิ้งเอากำไร
เดี๋ยวนี้ แกทำไม่บ่อยครับ นานๆ ที

และด้วยความที่แกเป็นพ่อค้าหยก พ่อค้าพลอยมาก่อนก็จะมีคนเอาหยก เอาพลอยมาให้แกดูบ่อยๆ ว่าเม็ดนี