ติสต์สะแมนแตน..

posted on 07 Jan 2010 10:17 by doggiestyle in 5starStory

เรื่องห่วยๆ มักจะเกิดตอนที่ไม่ได้คิดว่่ามันจะเจอ
เหมือนรอรถเมล์ สายที่รอมักจะไม่มา จนไม่คิดว่าจะเจอและกำลังจะขึ้นแท็กซี่ละ มันเสือกโผล่มา
แต่ห่วยๆ กับรถเมล์สายที่ไม่เหมือนกันอย่างนึง
เรารอที่จะขึ้นรถเมล์ แต่เรารอที่หลบเรื่องซวย!

 

ผมเข้าเวรติดต่อกันตั้งวันที่ 27 เดือนที่แล้ว ยิงยาวมาจนถึงวันนี้เช้าวันที่เจ็ด
นี่ไม่ใช่เรื่องผิดปกติของคนโรงแรม เพราะใครๆ ก็ทำกันทั้งนั้น แต่การเข้าเวรติดกันยาวๆ นานๆ บางทีก็ทำเอาเรามีอาการนัวร์ๆ เหมือนกันนะ เหมือนเราเป็นจักรยานยางแบนอะครับ คือมันก็ยังวิ่งต่อไปได้นะ แต่ขอเวลาพักเติมลมสักหน่อยจะขอบคุณอย่างสูง

คืนที่ผ่านมาเป็นคืนสุดท้ายของการเข้าเวร ผมมีวันหยุดสองวันติดกันเป็นรางวัลของการเข้าเวรแรลลี่

เมื่อคืนผมแอบไปนอนนิดหน่อย เพราะไม่ไหวจะแบกคอไว้บนบ่าละ
หัวรุ่ง...เหมือนจะไม่มีอะไร ผมกำลังจะออกเวรอย่างนิ่มนวลเหมือนขนนกที่หล่นบนกลีบบัว!!!

 

 

 

 

 

ผมเอื้อมมือไปรับโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาจากข้างๆ ตัวผม ชื่อบนเครื่องเป็นชื่อฝรั่ง แต่เสียงตามสายไม่ใช่ฝรั่ง เป็นหญิงสาวสัญชาติไทยเพศหญิง...

 

 

"ข้างล่างมีตำรวจรึเปล่าคะ"

 

ไอ้เหี้ยเอ้ยย!! เปิดตัวล้อฟรีด้วยคำถามแอ๊บแทร๊คเหนือธรรมชาติและความเข้าใจแบบนี้...
กูโดนเต็มประตูแน่ๆ

"เอ่อ มีอะไรให้ผมรับใช้มั้ยครับ"
"ตำรวจน่ะ มีมั้ย ข้างล่างน่ะ"


อะไรทำให้พี่คิดว่า โรงแรมห้าดาวจะมีตำรวจไว้ใช้เป็นของตัวเองในล็อบบี้ครับ
ตำรวจไม่มีครับ...เอายางลบมั้ย ลิควิดก็มีนะ

"นั่นแหละคะ เรียกตำรวจให้หน่อยได้มั