ประจานจริงหรือ?

posted on 27 Apr 2010 19:37 by doggiestyle in iloveit, whatsoever

 

เอนทรีนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ ไม่ได้ให้คนมาคล้อยตาม แค่เก็บไปคิดบ้างก็ดีใจ

 

ช่วงนี้ผมเล่นเฟสบุ๊คบ่อยกว่าทุกๆ ครั้ง อาจจะเป็นเพราะมันอีกช่องทางที่ติดต่อคนที่อ่านหนังสือผมได้
ผมไม่เคยปฎิเสธคำขอเป็นเพื่อนครับ ใครรีเควสมาวิชัยก็รับหมด ยกเว้นพวกที่ชวนเข้าแก๊งค์ สร้างเมือง สร้างร้านโอเลี้ยงอะไรประมาณนั้นวิชัยจะขอบาย
ตั้งแต่รับเพื่อนเยอะๆ หน้าเฟสบุ๊คของผมก็จะเห็น feed ของชาวบ้านเยอะขึ้นๆ ทำให้ช่วงนี้ผมเห็นรูปและข้อความบางประเภทเยอะขึ้น
บางรูปบางข้อความผมไปเห็นเอง และบางรูปบางข้อความมีคนพาผมไปดู
รูปและข้อความที่ไม่เหมาะสม ไม่สมควรจะพูดแบบนั้น ไม่สมควรจะทำแบบนั้น และไม่สมควรจะบอกต่อ

ผมว่าหลายคนคงจะรู้ว่าผมหมายถึงรูปอะไรและข้อความอะไร
อ่านแล้วผมก็รู้สึกนะ ว่าผมแอบรู้สึกไม่ดีกับข้อความและรูปเหล่านั้น
แต่ผมไม่เข้าใจอย่างเดียวว่า...ก็แล้วจะส่งต่อกันทำไม
อ๋อ...เราต้องการการประจานนั่นเอง
คนคิดไม่ดีแบบนี้ เราต้องประจาน


งั้นเรามาทบทวนอะไรสักอย่างนิดนึงเกี่ยวกับโพสข้อความในบล็อกหรือในเว็บบอร์ด


ไอ้การที่ผมกำลังเขียนอยู่ตอนนี้คือการเขียนบล็อก จุดประสงค์หลักก็คือให้ทุกคนที่ตอนนี้กำลังจ้องหน้าคอมได้อ่าน ได้คิดตาม หรือให้เยี่ยมที่สุดคือ...ส่งต่อให้คนอื่นๆ อ่านเพราะมันจะโฆษณาบล็อกผมไปในตัว

มองย้อนกลับที่ข้อความเสื่อมๆ เหล่านั้น มีคนโพสลงไปเว็๋บบอร์ด
ซึ่งก็โอเค มันอาจจะมีคนอ่านอยู่สิบคน
สามในสิบคนนั้นอ่านแล้วรู้สึกว่า "เฮ้ย มึงเหี้ยนะเนี่ยนะเขียนข้อความแบบนี้"
ห้าในสิบคนนั้นอ่านแล้วรู้สึกว่า "ไอ้ชาติหมา มึงตายแล้วอย่าเสือกฝั่งศพไว้ในแผ่นดินนี้เลยนะมึง"
เสื่อมมาก กูรับไม่ได้ กูไม่อ่านแม่งแล้ว

แต่อีกสองในสิบคนอ่านแล้วรู้ส