บ่น งกงก

posted on 14 Mar 2011 11:58 by doggiestyle in MyStory
เอนทรีนี้ส่วนตัวเม้ก!
 
มีหลายครั้งที่ผมคิดว่า ระบบต่างๆ มันทำขึ้นมาให้เรื่องง่ายเป็นเรื่องยาก
อันนี้บ่นในสายตาของผู้บริโภคอย่างเดียวเลยนะ
ระบบลึกๆ จะเป็นยังไงไม่รู้่แหละ แต่ผมก็ยังคิดว่า การจะคิดอะไรขึ้นมา ถ้าทำให้ผู้บริโภคได้รับผลประโยชน์ที่ดีขึ้น มันก็ดีทั้งนั้นแหละ
 
1. บัตรสะสมแต้มดีวีดี
 
คิดว่าหลายคนคงจะเคยเช่าดีวีดี แล้วทางร้านเค้าจะมีการ์ดใบเล็กๆ มาให้สะสมสติ๊กเกอร์
ประมาณว่ามาเช่าทีนึงก็ได้สติ๊กเกอร์ดวงนึง สะสมครบ 10 ดวงก็ได้แลกนู่นนี่นั่น
ปัญหามันก็เกิดจากสันดานส่วนตัวผมเองแหละ
คือผมชอบลืมให้ไอ้การ์ดที่ว่าครับ และผมก็ยังชอบทำไอ้การ์ดที่ว่าหายอีกตังหาก
อันนี้เสื่อมส่วนตัวจริงๆ
แต่สงสัยอย่างเดียวจริงๆ ว่า ทำไมทีผมลืมเอาหนังไปคืน ทำไมพนักงานรู้ล่ะว่า ผมมีหนังที่เช่าค้างไว้กี่เรื่อง
และบางทีพนักงานถึงรู้ล่ะ ว่าหนังเรื่องนี้ผมเคยเช่ามาแล้วกี่ครั้ง...
 
แปลว่าทุกครั้งที่เราเช่าหนัง จะมีการเซ็นเซอร์เข้าระบบคอมพิวเตอร์ใช่ไหม
แปลว่า ตอนนี้ทางร้านเขาก็รู้ใช่ไหมว่าเราเช่าหนังมาแล้วกี่ครั้ง เรื่องอะไรบ้าง
ก็แล้วจะให้ข้าพเจ้ามาเก็บแต้มสะสมสติ๊กเกอร์ทำไมครับ?
ทำไมไม่สถิติจากการเช่าไปเลยละครับ?
แบบว่าเช่าครบเท่านี้ รับไปเลย!
 
ผมว่ามันง่ายกว่านะ
ไม่ต้องพิมพ์ไอ้การ์ด กับสติ๊กเกอร์ออกมาด้วยแหละ
 
สรุปเรื่องของเรื่องคือ...เสียดายมากที่ค้นพบว่าตัวเองเช่าหนังมากพอที่จะสะสมสติ๊กเกอร์แลกแก้วกาแฟนั่นแหละ
 
 
 
 
 
 

2. The one card

The one card เป็นบัตรสะสมแต้มในเครือเซ็นทรัล
สามารถเอาแต้มมาลดราคาของได้อีกที
(แต่จำไม่ได้แล้วว่า กี่บาทได้หนึ่งแต้ม)

ความปวดตับที่ค้นพบบ่อยๆ ก็คือ สมมุติว่าเราจะซื้อของจากมูจิ
เราเดินไปเลือกของในมูจิ ได้สิ่งของที่ต้องการจะซื้อ
พนักงานเดินมาทักว่า "เอ๊ะ เอาบัตรเดอะวันการ์คมามั้ยค่ะ มันลดราคาได้นะ"
ซึ่งแน่นอน ของลดราคาก็ต้องอยากได้ พอเราเอาบัตรเดอะวันการ์ดออกมา
พนักงานก็จะบอกว่า "แหม แหม แหม จะต้องเอาบัตรไปแลกคูปองมานะคะ ส่วนเคาน์เตอร์แลกของเนี่ย...มันอยู่ตรงนู่นนน" (ชี้ไปทางในห้าง)

โอเค เรารับได้ เพราะยังไงเราก็อยากได้ของที่มีราคาถูกลง
เราก็ออกไปตามหาไอ้เคาน์เตอร์แลกคูปอง ซึ่งจากที่เคยไปแลกๆ มา
ไอ้เคาน์เตอร์เหล่านี้เนี้ย