movies

หลายคนคงเคยได้ยินเรื่องนี้มาแล้ว...หลายคนคงยังไม่เคย หลายคนคงเพิ่งเคยได้ยิน เหมือนผม

 

A son says to his father: 'Dad, would you be willingly to run a marathon with me?'
วันนึงลูกชายได้พูดกับพ่อของเขาว่า "พ่อครับ พ่อจะไปวิ่งมาราธอนกับผมได้ไหม"

The father, despite his age and a heart disease, says 'YES'.
ถึงแม้ว่าตัวคุณพ่อเองจะอายุมากแล้ว แถมยังเป็นโรคหัวใจ เขาเลือกที่จะตอบลูกของเขากลับไปว่า "ได้ซิลูก"

And they run that marathon, together.
หลังจากนั้นทั้งสองก็วิ่งมาราธอนด้วยกัน

The son asks: 'Dad, can you run another marathon with me?' Again father says 'YES'.
อีกวันนึง ลูกชายได้ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า "พ่อครับ พ่อจะวิ่งมาราธอนกับผมอีกครั้งได้ไหม" แน่นอนว่า พ่อตอบกลับไปว่า "ได้ซิลูก"

They run another marathon, together.
เขาทั้งสองก็ได้วิ่งมาราธอนรายการอื่นอีกครั้งด้วยกัน

One day the son asks his father: 'Dad, would please do the Iron Man with me?'
และอีกวันนึง ลูกชายก็ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า "พ่อครับพ่อจะลงแข่ง Iron Man กับผมได้ไหม"

Now just in case you wouldn't know, 'The Iron Man' is the toughest triatlon in
existance; 4km swimming, then 180 km by bike, and finaly another 42 km running,
in one stroke.
(สำหรับคนที่ไม่รู้ว่า Iron Man คืออะไร มันก็คือไตรกีฬานั่นเองในภาษาไทย รายการนี้จะรวมมนุษย์เหล็ก จากทั่วโลกมาแข่งขันกันโดยแบ่งออกเป็น ว่ายน้ำ 4 กิโล ปั่นจักรยาน 180 กิโล และ วิ่ง 42 กิโล โดยไม่มี การหยุดพัก ใครเข้าเส้นชัยก่อนเป็นผู้ชนะ)

Again father says 'YES'
และก็อีกครั้งหนึ่งที่ผู้เป็นพ่อไม่ได้ตอบปฏิเสธ "ได้ซิลูก"

Maybe this doesn't 'touch' you yet by heart ... until you see this movie (put on sound!).
บางที บทสนทนานี้คุณอาจจะยังไม่เข้าใจ และยังไม่เกิดความประทับใจกับมัน...จนกระทั่งคุณได้ดูคลิปต่อไปนี้

 


บทสนทนาแปลโดยคุณ jajahappyy จาก http://forum.sanook.com/forum/?topic=2543139

 

 

 

พ่อทำทุกอย่างเพื่อลูก
ทั้งที่ลูกเห็น และไม่เห็น
ทั้งที่ลูกเข้าใจ
และไม่เคยเข้าใจ

 

 

 

Edit:

ผมต้องขออภัยทุกคนด้วยนะครับ ด้วยเพราะความซุ่มซ่ามของผมที่ไม่ได้อ่านบลอกอื่น
ทำให้ไม่รู้ว่าเรื่องเดียวกันนี้ได้มีคนเขียนไปแล้ว ซึ่งตอนนี้อยู่ใน hotpost ด้วย...ตามลิงค์
http://chonchon.exteen.com/20081204/entry 
ขอโทษคุณ chonchonjung ด้วยนะครับที่เขียนเรื่องซ้ำ...

แต่ผมขออนุญาติเก็บเอนทรีไว้แบบนี้นะครับ เพราะชอบมากๆ เหมือนกัน 

 

 

 

 

ปิดเทอมใญ่ หัวใจว้าวุ่น คงเป็นหนังที่ใครๆรอดู

สาวๆคงรอดูเรื่องรักโรแมนติก ส่วนหนุ่มๆ คงรอดูแม่สาวฮอต โซรา อาโออิ

ส่วนผม รอดูเพราะมันต้องดูอ่ะ เคยมั้ยครับที่จู่ๆเรามีความรู้ว่าเราต้องทำเพราะเราเริ่มทำมันมาตั้งแต่แรก

กรณีนี้ของผมก็คือ ผมดูหนังของแก็งค์นี้ตั้งแต่เรื่องแรก แฟนฉัน แล้วก็ดูเรื่อยมา เพื่อนสนิท เด็กหอ เก๋าเก๋า

เรื่องนี้ก็เลยต้องดูให้เต็มคอลเลกชั่น

 

ก่อนอื่นจะบอกว่าผมแม่งโคตรบ้าดูหนังอ่ะ ดูมันทุกอาทิตย์ และส่วนใหญ่ผมจะดูหนังอยู่สองทีครับ คือที่สยามพารากอน และ SFW เพราะรู้สึกว่าอะไรอะไรของเค้ามันดีอ่ะ เบาะที่นั่ง ระบบเสียงและโรงใหญ่กว่า ส่วนที่ MBK จะเอาไว้ดูเรื่องอื่นๆที่อยากดูในโรงแต่ไม่เสียตังค์เยอะเพราะราคาถูกกว่า

ผมพึ่งจะรู้ตัวจริงๆ ว่าผมและมยุรีตอนนี้อยู่ที่ขอบของเวลาที่เค้าเรียกกันว่าวัยรุ่นแล้วจริงๆ เพราะวันนี้เด็กมอต้น มอปลายเยอะมากล้มหลามอย่างกับมด...ดูแล้วก็สดใสดี แต่ก็บ่อยๆที่ถูกคั่นรายการด้วยพวกตุ๊ดทั้งหลาย...

เชื่อมั้ยครับ ว่ามินิตุ๊ดเกย์สาวทั้งหลายมันไม่ได้มีปัญหาตรงที่พวกน้องๆเค้าเป็นอย่างที่เป็นนะครับ

แต่ปัญหามันอยู่ที่....พวกเสือกคิดว่า พวกแม่งสวยจริงๆ!!

โอเคบางคนก็ดูดีในสิ่งที่เป็นอยู่แต่ย้ำว่าน้อยมาก บางคนหน้าตาอย่างกับหินภูเขาไฟ แต่งหน้าแต่งตัวอย่างกับหลุดมาจากงานแฟชั่นวีคจากประเทศติมอร์ตะวันออก ทักทายกันในหมู่เพื่อนแบบกรี๊ดพ่อตาย...

ทำอย่างกับไม่ได้เจอกันตั้งแต่เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ

เห็นแล้วอยากเอายากล่อมประสาทอัดเม็ดไปยัดรูจมูกเรียงตัว

พวกมึงจะรีบโวยวายไปไหน...เพื่อนมึงหยิบโดนกับระเบิดหูขาดรึไง

 

เข้าเรื่องหนังล่ะกัน

นี่เป็นรักกุ๊กกิ๊กครับ แต่ก่อนเข้าโรงผมแอบกลัว ว่าหนังมันจะหักมุมเป็นหนังเกย์เหมือน รักแห่งสยาม

หนังไม่ได้หักมุมอะไรเลยครับ นี่เป็นหนังรักในหลายมุมมอง

รักสามเส้า รักข้างเดียว รักซ่อนเร้น และ รักแบบคลั่งไคล้

สำหรับผมหนังทั้งเรื่องมันราบเรียบไปหมด บทมันดูอ่อนยังไงไม่รู้

เรื่องรักสามเส้าของเด็กมอต้นนี่...เสี่ยวแดกอย่างรุนแรง เหมือนโฆษณาคั่นของเรื่องอื่นๆ

มีหลายฉากที่ตัวหนังสามารถทำให้คนดูน้ำตาพุ่งแต่ก็ดันไปทำอะไรไม่รู้ที่มันไม่เต็มขึ้นมาซะงั้น

ตอนดูหนังตัวอย่าง ซีนที่เด็กหนุ่มร้องไห้ในห้องน้ำ น่าจะเป็นฉากที่ดีมาก แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ทำได้ไม่เต็มอารมณ์

ผมคงจะชอบตัวละครที่ชื่อนวลมากที่สุดเพราะเล่นน้อยสุดแต่ทุกครั้งที่ออกมามันขโมยซีนได้โดยที่เราไม่รู้ตัว

ส่วนโซระ อาโออิ ก็ทำได้ไม่เลวนะครับ เธอแสดงได้ไม่น่าเกลียดเลยแม้แต่นิดเดียว

ผมขออนุญาติเล่าซีนที่ประทับใจที่สุดให้ฟังนะครับ

ในหนังจะมีซีนที่ตัวละครเข้าไปดูหนังเรื่อง Remember i love you แล้วในหนังนั่นจะมีหนึ่งฉากที่พระเอก (ในหนัง)ร้องเพลง โดยที่นางเอก (แสดงโดยดีเจแฟตสักคน) ยืนฟังอยู่ข้างล่าง

ถึงตรงนี้สักเกตให้ดีๆนะครับ ข้างหลังนางเอกทางซ้ายมือของเรา...จะมีตัวประกอบหนึ่งตัว

 

 

หน้าแม่งอย่างกับ คุณปลื้ม เทวกุลใส่วิกแน่ะ

 

 

 

โอเค...หนังเรื่องนี้ มาทำให้ผมรู้สึกเต็มอารมณ์แบบท่วมท้นตอนที่ถึงบทสรุปของหนัง สิบห้านาทีสุดท้ายของหนังคือจุดที่ดีที่สุดของหนังสำหรับผม ขนลุกเกลียวน้ำตาแทบไหล 

สำหรับผมเปรียบไปหนังเรื่องนี้ก็คงเหมือนเพลงด๊อกที่กำลังเล่นอยู่นี้ นิ่มนวลราบเรื่อยจนมาเร่งเร้าอารมณ์ตอนท้ายๆ

โดยสรุปหนังโอเคครับ บันเทิงดีเรื่อยๆ ไม่น่าเกลียด แต่ก็ไม่ได้แบบ ดีชิบหายเลยแม่งเอ้ย!!

 

 

ป.ล.

ผมมั่นใจว่าถ้าใครไปดูหนังเรื่องนี้กับแฟน จะต้องถูกถามคำถามนี้แน่ๆ

"นี่...ถ้าเป็นตะเอง...ตะเองจะลงรถไฟไปกับเค้าป่ะ?"

เชื่อผมดิ...คุณโดนแน่!