เรื่องป่วยๆ ของคนโรงแรม

ครั้งหนึ่งที่สนามบินแห่งหนึ่งผมสังเกตว่านายทองเกิดอาการยุกยิกลุกลี้ลุกลน เดินไปบ่นอุบอิบๆ ไป แล้วอาการทั้งหมดก็หายไปเมื่อนายทองเดินเข้าห้องๆ นึงที่มีคนอยู่ข้างในสิบกว่าคน เครื่องดูดควันหนึ่งเครื่อง และควันอีกหนึ่งโขมงที่มากพอที่จะทำให้ปอดของใครสักคนชำรุดหมดประกันได้ในเวลาสามนาที...

นายทองเดินออกมาแล้วบ่นว่า...

แม่ง...ควันเยอะชิบหาย!

ผมว่านายทองและคนอีกประมาณสิบคนในห้องนั้น น่ารักดี

smoking area เป็นสถานที่ส่วนน้อยในปัจจุบัน เป็นที่ๆ สิ่งมีชีวิตหลังตรงทั้งหลายที่รับผิดชอบสังคมโดยการไปรวมตัวกันแล้วระบาย ความเครียดด้วยการเติมลมถมดำเข้าปอด 

ในขณะที่คนส่วนใหญ่บอกว่าการสูบบุหรี่ไม่เท่ ไม่คูล แต่ส่วนตัวผมชอบคิดว่าคนสูบบุหรี่แม่งเท่ว่ะ
เท่มากซะจนผมบ่นอยากสูบบุหรี่กับมยุรีหลายครั้ง แต่ด้วยอายุที่มันเลยป้ายเสียคนมานานละ
ก็เลยไม่ได้สูบสักกะที

"ออกงานสังคม" เป็นศัพท์จำเพาะที่พวกเราใช้ในโรงแรมเวลาจะชวนกันออกไปสูบบุหรี่
ส่วนตัวผม ไม่สูบบุหรี่แต่ชอบตามไปกับชาวบ้านด้วย เพราะตรงนั้นมีตู้น้ำอัดลมอยู่พอดี

และที่ smoking area นี่แหละที่พนักงานโรงแรมจะจับกลุ่มเมาท์แขก เรื่องแหกตา เรื่องใต้สะดือ หนังสือดี หรือรวมไป ด่าการเมือง!~

ขอบคุณน้อง ColorAgent ที่อุตส่าห์เสียเวล่ำเวลามาทำหัวบล็อกให้...มันออกมาเล็ดราดเป็นที่สุดครับ

อยากรู้จักน้อง ColorAgent มากกว่านี้ ลองไปที http://moderntinybuff.hi5.com

วิชัย